tag:blogger.com,1999:blog-37975992011-07-30T11:48:29.700-05:00خنگ خداnoreply@blogger.comBlogger3251100tag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-86501461025289154692010-02-06T10:03:00.004-05:002010-02-06T22:57:13.280-05:00خواهر میشولک یک پسر کوچک دوست​داشتنی و شیرین زبان دارد. چندی پیش سخن از اظهار نظر احمدی​نژاد درباره​ی چیزی بود و پسرک پرسیده بود که کی اسهال نظر کرده!<br />همه به این گفته​ی پسرک خندیده بودند ولی هنگامی که خوب می​اندیشم می​بینم براستی که رییس جمهور ناگرامیمان بجای <strong><span style="color:#000000;">اظهار نظر</span></strong> همیشه <strong><span style="color:#993300;">اسهال نظر</span></strong> می​کند! :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-8650146102528915469?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-48140045667877610062009-09-18T12:14:00.000-05:002009-09-18T12:16:08.152-05:00نه غزّه، نه لبنان، جانم فدای ایران<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-4814004566787761006?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-3455231097706495932009-06-13T22:36:00.003-05:002009-06-13T22:54:30.135-05:00<strong>کودتا در ایران</strong><br />سپاه رسما کودتا کرده! موسوی با اختلاف چشمگیر برنده انتخابات شده اما با گستاخی هرچه تمام‌تر احمدی‌نژاد را برنده اعلام کردند.<br />محسن مخملباف گفت که خامنه‌ای به موسوی پيغام داده: "نمی‌گذارم انقلاب سبز راه بياندازی، شکست احمدی‌نژاد شکست من است!".<br />بايد به همه‌ی دنيا بگوييم که اين يک کودتا است و احمدی‌نژاد و سياست‌های افراطی‌اش هرگز مورد تاييد مردم ايران نيست.<br /><strong>موسوی رييس‌جمهور منتخب مردم ايران</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-345523109770649593?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-36414384037870556572009-04-30T15:09:00.003-05:002009-06-13T22:56:34.823-05:00امروز برای نخستين بار در سال نو دوچرخه‌سواری کرديم. :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-3641438403787055657?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-48038886457124378602009-03-16T18:42:00.010-05:002009-03-17T08:17:58.947-05:00<span style="font-size:180%;color:#006600;">ای برگرداننده‌ی دل‌ها و ديده‌ها</span><br /><br /><span style="font-size:180%;color:#006600;">ای کارگزارنده‌ی شب‌ها و روزها</span><br /><br /><span style="font-size:180%;color:#006600;">ای گرداننده‌ی سال‌ها و سالگشت‌ها</span><br /><br /><span style="font-size:180%;color:#006600;">دگرگون کن کاروبار ما را به نيکوترين‌ها</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;">----------------------------------------------------------------<br />یا مُقلـّب القلوب و الابصار<br />یا مُدبّر اللیل و النهار<br />یا مُحوّل الحول و الاحوال<br />حّول حالنا الی احسن الحال<br />----------------------------------------------------------------<br />مُقلـّب = برگرداننده (فرهنگ دهخدا)<br />مُقلـّب القلوب = برگرداننده‌ی دل‌ها (فرهنگ دهخدا)<br />قلوب = دل‌ها (فرهنگ دهخدا)<br />ابصار = ديده‌ها (فرهنگ دهخدا)<br />مُدبّر = کارگزار، کارگزارنده (فرهنگ دهخدا)<br />لیل = شب (فرهنگ دهخدا)<br />نهار = روز (فرهنگ دهخدا)<br />مُحوّل = گرداننده (فرهنگ دهخدا)<br />حول = سال (فرهنگ معين)<br />احوال = سالگشت (فرهنگ دهخدا)<br />حّول = دگرگون کردن (فرهنگ دهخدا)<br />حال = کار و بار (فرهنگ دهخدا)<br />احسن = نيکوترين (فرهنگ دهخدا)<br />----------------------------------------------------------------</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-4803888645712437860?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-2570154080784720352009-02-27T09:15:00.002-05:002009-03-20T12:18:47.577-05:00<strong>گل‌ها پاسخ زمين هستند به درود آفتاب</strong><br /><strong>نه زمستانی باش که بلرزانی</strong><br /><strong>نه تابستانی باش که بسوزانی</strong><br /><strong>بهاری باش تا برويانی</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-257015408078472035?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-83110371841694141592009-01-26T11:40:00.002-05:002009-01-26T12:02:36.254-05:00سفری کوتاه و خوشايند داشتيم به میهن گل و گلابمان ايران. باطری‌هايمان را شارژ کرديم و برگشتيم سر کار و زندگيمان! :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-8311037184169414159?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-62667943884730824412008-12-23T09:54:00.004-05:002008-12-23T10:16:02.875-05:00دیروز با يکی از دوستان ديرينم تلفنی گفتگو کردم. بيش از ده سال است که او را نديده​ام. همین روزها زادروزش بود و برای شادباش گفتنش بهش زنگ زده بودم. هنگام گفتگو با او ياد روزهای شیرین دانشجويی در تهران و ميهمانی​ها و فعاليت​های هنری که آن زمان داشتيم افتادم. همچنین یاد دیر آمدن​هایش سر قرارها افتادم که همه را چشم براه نگه می​داشت! بسياری از هم​کلاسی​های زمان دانشجويی اکنون دور و بر خودمون زندگی می​کنند و با هم در رفت و آمد هستيم اما اين دوستم دور از همه و ماندگار اروپا بود. او چند ماه پيش اسباب​کشی کرده و با ما همسايه شده و اکنون می​توانيم بيشتر با هم در پيوند باشيم. با اينکه همسايه شده​ايم اما هنوز هم با هواپيما پنج ساعت بينمان راه است!<br />دست کم اکنون در یک قاره زندگی می​کنيم! :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-6266794388473082441?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-45788108738714470952008-11-11T14:25:00.001-05:002008-11-11T14:25:26.901-05:00به شرکت گفته​ام که تا دو هفته ديگر بيشتر اينجا نيستم. با اينکه کلی کار سرم ريخته​اند، فکر کنم اين دو هفته يکی از دلپذيرترين روزهای زندگی من باشد. از طرفی شوق کار جديد را دارم و از طرف ديگر هنوز با استرس​های کار جديد دست به گريبان نشده​ام.<br />اين احساس تغيير برای بهتر شدن، احساس بسيار خوبی است.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-4578810873871447095?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-21534072467192923442008-10-17T08:38:00.000-05:002008-10-17T08:43:07.545-05:00در بين همکاران کسل کننده​ای که مانند روبات کار می​کنند و حتی جواب سلام و خداحافظيتو نمی​دن و بدون اينکه چشم از مانيتور بردارند به يک سر تکان دادن بسنده می​کنند، داشتن يک دوست خوب نعمت بزرگی است. آيدا سرشار از انرژی و شادابی جوانی، بهترين دوست و همکاريست که می​توانستم آرزويش را داشته باشم.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-2153407246719292344?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-40041875306823897652008-10-07T15:31:00.018-05:002009-02-10T10:26:12.668-05:00<strong>برابرهای پارسی برای واژه​های بيگانه - ۳</strong><br />چند روز پیش نوشته​ی تارنمایی را می​خواندم که پارسی سره نویسی را ریشخند کرده بود. در پایان هم گفته بود آنهایی که سنگ پارسی نویسی را به سینه می​زنند این قضیه​ی ساده ریاضی را اگر می​توانند به پارسی سره برگردانند:<br /><strong><span style="color:#3366ff;">"در هر مثلث قائم​الزاویه مربع وتر برابر است با مجموع مربعات دو ضلع دیگر" </span><br /></strong>باور این دوست گرامی این بود که برابر پارسی این قضیه چرت و پرت و دری وری خواهد بود.<br />من دانش آموخته​ی رشته​ی زبان پارسی نیستم و تنها با سرزدن به چند تارنما به سادگی این قضیه را به پارسی سره برگرداندم. نیاز به گفتن است که چنین برگردانی را برای بار نخست می​خوانید و آشکار است که کمی برایتان ناآشنا باشد:<br /><span style="color:#3366ff;">"<strong>در هر سه​گوش راست توان دوم زه برابر است با رویهم توان دوم​های دو پهلوی دیگر"</strong> </span><br />واژه​ی سه​گوش راست برای مثلث قائم​الزاویه را ریاضی​دانان و دانشمندان ایرانی در سده​های گذشته بکار برده​اند و من درآوردی نیست. من در اینجا چند نمونه از این واژه​ها را آورده​ام:<br />مثلث مختلف​الاضلاع = سه​گوش ناهمسان<br />مثلث متساوی​الاضلاع = سه​گوش همسان<br />مثلث متساوی​الساقین = سه​گوش همسان​پهلو<br />مثلث قائم​الزاویه = سه​گوش راست<br />چند ضلعی = چند پهلو<br />کثیر​الاضلاع = بسیار پهلو<br />دایره = پرهون<br />بیضی = خاگديس<br />مربع = چارگوش<br />مستطیل = چارگوش راست<br />متوازی​الاضلاع = چارگوش پَراسو<br />لوزی = چارگوش خِشتی<br />زاویه = گوشه<br />زاویه​ی حاده = تیز گوشه<br />زاویه​ی قائمه = راست گوشه<br />زاویه​ی منفرجه = باز گوشه<br />زاویه​ی مجاور = گوشه​ی همسای<br />زاویه​ی متمم = گوشه​ی اُسپُرنده<br />زاویه​ی مکمل= گوشه​ی اُسپُرنده<br />عمود = ایستار<br />عمود منصف = ایستار نیم​بُر<br />طول = درازا<br />عرض = پهنا<br />ارتفاع = فرازا، بلندا<br />وتر = زه<br />شعاع = نیم ترامون، نیم ستبرا<br />قطر = ترامون، ستبرا<br />محیط = پیرامون<br />مساحت = پهنه<br />محاطی = درون گیر<br />محیطی = برون گیر<br />گذشته از نگاه میهن پرستانه و پاسداری از زبان مادری، من داوری درباره اینکه برای نمونه <span style="color:#009900;"><span style="color:#000000;">"</span><strong>سه​گوش همسان</strong></span><span style="color:#000000;">"</span> زیباتر و روان​تر و خوش​آواتر است یا <span style="color:#009900;"><span style="color:#000000;">"</span><strong>مثلث متساوی​الاضلاع</strong></span><span style="color:#000000;">"</span> را به خوانندگان واگذار می​کنم.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-4004187530682389765?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-15750065660280822642008-09-12T12:50:00.026-05:002009-03-18T10:21:37.060-05:00<div align="right"></div><div align="right"><b>برابرهای پارسی برای واژه​های بيگانه - ۲</b></div><div align="right">اينبار هم​ارز پارسی دسته​ای از واژه​های بيگانه​ی ناتازی را گردآوری کرده​ام. اميدوارم که برايتان سودمند باشد:</div><div align="right"></div><div align="right">آباژور = شيدتاب </div><div align="right">آبونمان = همبازش</div><div align="right">آبونه = همباز</div><div align="right">آتليه = هنرکده </div><div align="right">آرشیو = بایگانی</div><div align="right">آس = تکخال</div><div align="right">آسانسور = بالابر</div><div align="right">آلبوم = ارژنگ </div><div align="right">آمبولانس = بيماربر </div><div align="right">آنارشيست = آشوب خواه </div><div align="right">آنارشيسم = آشوب خواهی </div><div align="right">آنتی تز = پاد نهاد، پاد نهشت</div><div align="right">آنونس = پیش پرده</div><div align="right">آوانتاژ = آیپا </div><div align="right">آوانس = پيشی </div><div align="right">آوانس دادن = پيشی دادن </div><div align="right">آی کيو = هوشبهر </div><div align="right">اپیدمی = همه گيری</div><div align="right">اپیلاسیون = موکـشی، موکـَنی</div><div align="right">اتوپیا = آرمانشهر<br />اتوماتيک = خودکار، خودبخود<br />اتومبيل = خودرو<br />استاندارد = اِستانده </div><div align="right">استراتژی = راهبرد</div><div align="right">استراتژيک = راهبردی<br />اسکن = پوییدن<br />اسکنر = پویشگر<br />اگزوز = فـَکـَز، دودبَر<br />الكترومغناطيس = كاهنربايی<br />الکتريکی = کهربايی<br />انيميشن = پويانمايی<br />اورژانس = هَروانگـَه </div><div align="right">ایدئولوژی = آرمانمندی</div><div align="right">ایده = آرمان، اندیشه</div><div align="right">ایده​آل = آرمانی</div><div align="right">ایده​آلیست = آرمانگرا<br />ایمیل = راينامه، رايانامه </div><div align="right">بالکن = ایوان</div><div align="right">بیوگرافی = زندگینامه، سرگذشت نامه</div><div align="right">بوکس = مشتزنی</div><div align="right">بولتن = گزارش نامه</div><div align="right">پاراگراف = بند</div><div align="right">پارتیشن = دیوارک، دیوارچه</div><div align="right">پارکینگ = خودروگاه<br />پاساژ = تیمچه </div><div align="right">پاسپورت = گذرنامه</div><div align="right">پانسمان = زخم بندی<br />پرستیژ = منش </div><div align="right">پروسه = فرآیند<br />پروژکتور = شيداَفکن </div><div align="right">پروژه = پيرنگ، پيش افکند </div><div align="right">پستچی = نامه رسان</div><div align="right">پودر = خاکه، گرد </div><div align="right">تئوری = دیدمان، نگره</div><div align="right">ترافیک = شدآمد</div><div align="right">ترمينال = پايانه<br />ترن = رستال<br />ترور = دهشت افکنی<br />تروريست = دهشت افکن</div><div align="right">تِست = آزمایش، آزمون</div><div align="right">تِست کردن = آزمودن<br />تکنولوژی = فناوری </div><div align="right">تکنیک = شگرد، روش</div><div align="right">توریست = گردشگر</div><div align="right">توریسم = گردشگری</div><div align="right">تونل = دالان </div><div align="right">تیراژ = شمارگان </div><div align="right">دِربی = شهرآوَرد<br />دِکور = آذينه </div><div align="right">دمکرات = مردم سالار</div><div align="right">دمکراتيک = مردم سالارانه</div><div align="right">دمکراسی = مردم سالاری</div><div align="right">ديافراگم = روزنه، دهانه، پرده</div><div align="right">دیاگرام = نمودار</div><div align="right">دیکتاتور = خودکامه، خودرای</div><div align="right">دیکتاتوری = خودکامگی، خودرایی</div><div align="right">رادیواکتیو = پرتوزا</div><div align="right">رادیوتراپی = پرتودرمانی </div><div align="right">راديولوژی = پرتوشناسی</div><div align="right">راديولوژیست = پرتوشناس<br />راندمان = بازده </div><div align="right">ريتم = رون<br />ريل = تيرال<br />سمبل = نماد<br />سمبلیک = نمادین<br />سمينار = همکاوی، هم انديشی </div><div align="right">سنتز = هم نهاد، هم نهشت</div><div align="right">سوژه = جُستار، باره<br />سيستم = سامانه </div><div align="right">سیفون = آبشویه<br />سينما = توژ​نما </div><div align="right">شانس = بخت<br />شوفاژ = گرماگر<br />شیک، مطابق مُد = پازوار<br />فانتزی = سيميا<br />فتوکپی = رونوشت<br />فتوکپی گرفتن = رونوشت گيری<br />فراکسيون = جرگه<br />فرکانس = بسامد<br />فرمول = دیسول </div><div align="right">فولکلور = توده شناسی، فرهنگ مردم، مردمی<br />فيزيوتراپ = ورزدرمانکار<br />فيزيوتراپی = ورزدرمانی<br />فيلتر = پالایه<br />فيلم = توژه<br />فيلم سينمايی = توژه​ی توژنمايی </div><div align="right">کاپیتان = ناخدا، سروان</div><div align="right">کاپیتان (ورزشی) = سرگروه</div><div align="right">کادو = ارمغان<br />کامپيوتر = رايانه<br />کپی = روبرداری<br />کپی کردن = روبرداری کردن<br />کريدور = راهرو </div><div align="right">کلروفیل = سبزینه<br />کمپوت = خوشاب<br />کميته = همگماشت<br />کميسون = همگمارش<br />کنفرانس = همایش، گردهمايی </div><div align="right">کوپن = کالابرگ<br />کورتاژ = افگانه کردن<br />کِيس = پوسته<br />گالری = نگارخانه </div><div align="right">گریم = چهره پردازی</div><div align="right">گریمور = چهره پرداز</div><div align="right">گمرک = پاژگاه</div><div align="right">گیشه = باجه<br />ليست = سياهه </div><div align="right">مارک = اَنگ<br />ماشين = ميوانه<br />ماکت = کهسازه </div><div align="right">مانور = رزمايش<br />ماوس = موشواره<br />مايکروويو = ورميزه </div><div align="right">مدال = نشان<br />مُد = پاز<br />مغناطيسی = آهنربايی<br />مکانيزم = سازوکار<br />موتور = پيشرانه<br />نت = نوا نگار<br />نت نويسی = نوا نگاری<br />نوستالژی = اندمه </div><div align="right">واکسیناسیون = مایه کوبی </div><div align="right">وبسایت = تارنما<br />هال = سرسرا </div><div align="right">هَک = رخنه</div><div align="right">هَک کردن = رخنه کردن</div><div align="right">هَکر = رخنه گر<br />هلی کوپتر = بالگرد، چرخبال </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-1575006566028082264?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-70044049058607874352008-09-05T12:48:00.016-05:002008-11-18T17:05:16.235-05:00<div align="right"><b>برابرهای پارسی برای واژه​های بيگانه - ۱</b></div><div align="right">در راستای تازی زدایی از زبان پارسی من دسته​ای از واژه​های نازیبای تازی و هم​ارزهای پارسی آنها را گرد آورده​ام. اميدوارم که </div><div align="right">برای همه سودمند باشد:</div><div align="right">ابواب جمعی = گروه همکاران، کارکنان </div><div align="right">اتحاديه​ی صنفی = انجمن همپيشگان<br />اتفاق غيرمنتظره = پيشامد ناگهانی<br />اثنی عشر = دوازدهه<br />احد الناس = آدم، کس، مردم<br />احسن الخالقين = نيکوترين آفريدگار<br />استراق سمع = شنود، دزدکی گوش کردن، گوش ايستادن<br />اطلاع ثانوی = آگاهی پسین<br />اعتصاب غذا = گرسنه نشينی<br />اعمال شاقه = کارهای سخت </div><div align="right">الهيات = يزدان شناسی<br />بلااستفاده = بی بهره، ناسودمند، ناکارا<br />بلاتکليف = بی​ برنامه ، سر در گم<br />بلافصل = پيوسته<br />بلامانع = بی بازدار، بی گير، به آسانی، روا<br />بلامنازع = بی ستيز<br />بلاوصول = دريافت نشده، سوخت شده<br />بين النهرين = ميانرودان<br />تبارک و تعالی = بزرگ و برتر </div><div align="right">جرثقيل = گرانکش<br />جهاز هاضمه = دستگاه گوارش<br />حبس ابد = زیستکرد بند، بند تا پایان زندگی<br />حتی الامکان = تا جايی که شد، تا بتوان<br />حسب الامر = به دستور<br />حسن ختام = نکویی پایان، پایان خوش </div><div align="right">حق التحقيق = پژوهانه</div><div align="right">حق التدريس = آموزانه</div><div align="right">حق الزحمه = دستمزد</div><div align="right">حق السکوت = خموشانه</div><div align="right">حق الناس = داد مردم</div><div align="right">حق عبور = گذرانه </div><div align="right">حقوق = سزاشناسی، دستمزد</div><div align="right">خارق العاده = شگفت انگيز، فراپندار<br />دايره المعارف = دانشنامه<br />در اسرع وقت = هرچه زودتر </div><div align="right">رقيق القلب = مهربان، نازک دل، زودرنج</div><div align="right">زايد الوصف = بيان ناشدنی، بسيار زياد</div><div align="right">ساکن = باشنده<br />سريع السير = تيزرو، تيزگام </div><div align="right">سفينه​ی فضايی = کشتی کيهانی، کشتی کيهان نورد، کشتی کيهان پيما<br />سلسله جبال = رشته کوه<br />سوء هاضمه = بدگواری، نگواردن<br />شاهدان عينی = گواهان چشمی، چشم گواهان<br />شدید اللحن = درشت گوی، تند گوی، تند، با درشتی </div><div align="right">شخصيت حقوقی = هستی سزايی</div><div align="right">شخصيت حقيقی = هستی راستين</div><div align="right">صعب العبور = سخت گذر<br />صعب العلاج = سخت درمان </div><div align="right">صور فلکی = چهرگان سپهری<br />ضرب الاجل = زمان انجام، گاه انجام<br />ضرب و شتم = لت و کوب، کتک و دشنام </div><div align="right">ضعيف الجثه = بی بنيه، ریزهیکل، لاغر</div><div align="right">ضعيف المزاج = بی بنيه</div><div align="right">ضعيف النفس = سست اراده</div><div align="right">عاليرتبه = والا جايگاه</div><div align="right">عدم موفقيت = ناکامی</div><div align="right">عدم حضور = نبودن</div><div align="right">عدم اعتماد بنفس = نبود خودباوری، خودباوری نداشتن</div><div align="right">عرفان = دل آگاهی<br />عزای عمومی = سوگواری همگانی<br />عطف به ماسبق = برگشت به گذشته </div><div align="right">عظيم الجثه = کلان پيکر</div><div align="right">علی الحساب = پيش دريافت، پيش پرداخت</div><div align="right">علی الخصوص = به ويژه</div><div align="right">علی السويه = يکسان، برابر، بی برتری</div><div align="right">علی الطلوع = سپيده دم، هنگام برآمدن آفتاب</div><div align="right">علی الظاهر = چنين پيداست، چنانکه پيداست، گويا</div><div align="right">علی القاعده = بنا به روال</div><div align="right">علی ای حال = به هر روی</div><div align="right">عوارض جانبی = پيامدهای کناری</div><div align="right">غواص = آب نورد</div><div align="right">غیر قابل تحمل = برنتافتنی، تاب نیاوردنی</div><div align="right">غیر قابل فهم = درنیافتنی، فرانیافتنی</div><div align="right">غير قابل قبول = ناپذيرفتنی</div><div align="right">غیر انتفاعی = ناسودبر</div><div align="right">غیر عادی = نابهنجار</div><div align="right">غیر مجاز = ناروا، ناشایا</div><div align="right">غیر مطلوب = نادلپذیر</div><div align="right">غیر ممکن = ناشدنی، نشد</div><div align="right">غير منتظره = ناگهانی، نابهنگام<br />فارغ البال = آسوده دل</div><div align="right">فارغ التحصيل = دانش آموخته </div><div align="right">فلسفه = فرزانش</div><div align="right">فوق العاده = شگفت انگيز، فرابرنامه، بی اندازه</div><div align="right">فی الفور = در دَم<br />فی الواقع = به راستی<br />فی نفسه = به خودی خود </div><div align="right">فيلسوف = فرزانه </div><div align="right">قابل قبول = پذيرفتنی</div><div align="right">قابل قسمت = بخش پذير<br />قاتل بالفطره = آدمکش مادرزاد </div><div align="right">قانون = آيين، دات</div><div align="right">قرون وسطی = سده​های ميانی</div><div align="right">قسی القلب = سنگدل</div><div align="right">قوه​ی تخيل = نيروی پندار، نيروی پنداشتن</div><div align="right">قوه​ی قضاييه = نيروی دادرسی</div><div align="right">قوه​ی مقننه = نيروی آيين گذاری</div><div align="right">قوه​ی مجريه = نيروی کارگزاری</div><div align="right">کان لم یکن = بازبرده، بی​نشان شده<br />کثيرالانتشار = پرشمارگان<br />کلهم اجمعین = همگی<br />کما فی السابق = همچون پيش<br />کماکان = همچنان<br />لوازم التحریر = نوشت افزار<br />مادام العمر = تا پایان زندگی، برای همه​ی زيستکرد<br />ماوراالنهر = ورارود </div><div align="right">متاسفانه = شوربختانه، نگونبختانه، بدبختانه<br />متفق القول = يک زبان<br />مثمر ثمر = کارساز<br />مسابقات بين المللی = هماوردی​های فرامرزی<br />مشترک المنافع = همسود<br />مصاحبه = پرسانی<br />مصاحبه کردن = پرسان شدن<br />مطالبات بلاوصول = بستانکاری​های سوخت شده </div><div align="right">مع الاسف = شوربختانه، نگونبختانه، بدبختانه<br />مع الوصف = با اینهمه<br />مع هذا = با اینهمه </div><div align="right">معلوليت جسمی = ناتوانی بدنی</div><div align="right">معلوليت روحی = ناتوانی روانی</div><div align="right">معنی = چَم<br />مفقود الاثر = ناپديد </div><div align="right">مقيم = ماندگار<br />ملاء عام = آشکارا، پیش چشم همه، برابر همگان </div><div align="right">ممکن الوجود = شايسته​ی هستی<br />ممنوع المصاحبه = پرسان بازداشته<br />من حیث المجموع = رویهمرفته </div><div align="right">منجم = ستاره شناس</div><div align="right">منطق = چَم آوری</div><div align="right">منطقه​ی آزاد تجاری = آزادگاه بازرگانی</div><div align="right">منظومه​ی شمسی = کهکشان خورشيدی</div><div align="right">ناقص الخلقه = دُژ اندام<br />نجات غريق = جانبان </div><div align="right">نجوم = ستاره شناسی</div><div align="right">نقطه​ ثقل = گرانيگاه</div><div align="right">نقطه عطف = = چرخشگاه</div><div align="right">نقطه نظر = نگرش، ديدگاه</div><div align="right">نصف النهار = نيمروزگاه</div><div align="right">نظريه​ی مجموعه​ها = نگره​ی دسته​ها<br />واجب القتل = سزاوار کـُشتن، کـُشتنی </div><div align="right">واجب الوجود = بايسته​ی هستی<br />واجد شرایط = شايسته، دارنده​ی شايستگی<br />ولاغير = و ديگر هيچ</div><div align="right">هیات تحریریه = گروه نويسندگان </div><div align="right">يعنی = بدين چَم، به چَم</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-7004404905860787435?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-12544588667748651092008-08-29T16:00:00.006-05:002008-09-17T15:44:47.748-05:00همانگونه که می​دانيد گروهی به دنبال آن هستند تا در نگارش زبان پارسی دبيره​ی (خط) لاتين را جايگزين دبيره​ی تازی کنونی کنند. خرده گيران به اين پيشنهاد می​گويند اگر اين کار درست بود چينی​ها و ژاپنی​ها اين کار را می​کردند و آن دبيره​ی بی​ريخت و شگفت​انگيزشان را کنار می​گذاشتند! آنها می​گويند چون چينی​ها و ژاپنی​ها ميهن​پرست هستند چنين نکرده​اند!<br />از همکار چينی​ام در اينباره پرسيدم. او گفت اين کار شدنی نيست چرا که ما الفبايی نداريم تا با الفبای ديگر جايگزين کنيم! نگارش زبان چينی با نمادهايی است که گاهی نمايش دهنده​ی يک کلمه هستند و گاهی يک جمله و پيچيدگی​های زيادی دارند. همچنين برداشت​های مفهومی، استعاره​ای و پنداری گوناگونی از ريخت و چيدمانشان می​شود که پياده سازی آن را با دبيره​های الفبايی ناشدنی می​کند. او گفت چگونه کنار هم چيدن اين نمادها چم​های (معنی​های) گوناگون و ناهمسانی به همراه دارد که از ساختار دبيره​های الفبايی فرسنگ​ها دور است.او افزود که امروزه در چين دبيره​ی لاتين برای ساده کردن آموزش آواهای نمادهای چينی به کودکان نوآموز به کار برده می​شود.<br />خوشبختانه درباره​ی دبيره​ی پارسی چنين دشواری​هايی نيست و تلاش برای جایگزینی يک دبيره​ی الفبايی ناکارآمد (تازی) با يک دبيره​ی الفبايی کارآمد (لاتين) است.<br /><br />پ.ن. نیاز به یادآوری نیست که هنگام سخن گفتن از دبیره​ی لاتین، منظور دبیره​ی زبان انگلیسی (یا هر زبان دیگری) نیست که دشواری​های خودش را دارد. منظور دبیره​ای است بر پایه​ی واج​های (حروف) لاتین که ویژه​ی نگارش زبان پارسی سازگار شود.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-1254458866774865109?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-9282097604859599502008-07-22T14:14:00.003-05:002008-07-22T15:28:29.166-05:00دوستی هموطن دارم که با يک مرد بافرهنگ آمريکايی ازدواج کرده است. روزی دوستم درباره​ی همسايه​شان برايمان حرف می​زد. گفت همسايه​ای سياهپوست دارند که چندی پيش دزد خانه​اش را زده است. همسرش که به حرفمان گوش می​کرد گفت نيازی نيست به سياهپوست بودنش اشاره کنی چرا که ربطی به موضوع ندارد. او گفت دليلی ندارد روی نژادش تاکيد کنی و البته به باور من هم درست می​گفت.<br /><br />خبری در انتقاد از صدور حکم سنگسار برای چند تن در ايران خواندم. در خبر عنوان شده بود که چند کرد و عرب در ايران به سنگسار محکوم شده​اند. ياد گفته​ی دوست آمريکايی​ام افتادم. چه نيازی است که گفته شود آن چند تن از چه قومی بودند؟ می​توانستند کرد، بلوچ، ترکمن، فارس، گيلکی، آذری، عرب يا لر باشند. به موضوع خبر که انتقاد از صدور حکم سنگسار است ربطی نداشت. به سادگی می​توان گفت چند ايرانی محکوم به سنگسار شده​اند و از اين کار انتقاد کرد.<br /><br />شيطنتی در اينگونه بازتاب دادن خبرها هست که نگرانی از تلاش برای ايجاد درگيری​های قومی به همراه دارد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-928209760485959950?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-20495345885764679962008-07-08T13:11:00.001-05:002008-07-22T14:44:38.719-05:00<strong>روسای سه قوه</strong><br />تا حالا توجه کردين که روسای دو قوه​ی مقننه و قضاييه​ی ايران (لاريجانی و هاشمی شاهرودی) هر دو زاده​ی عراق (نجف) هستند!<br />رييس قوه​ی سوم جناب احمدی نژاد رييس جمهور محبوبمان است که عراقی نيست ولی عربتر از عرب​ها است!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-2049534588576467996?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-25029421594127999232008-06-24T13:46:00.003-05:002008-06-24T13:48:37.474-05:00هفته​ی پيش سفری دو روزه به شهر لندن داشتيم. در خيابان آکسفورد اقامت کرديم. در کنار رودخانه​ی تايمز قدم زديم. سری هم به پيکادلی و هايد پارک زديم.<br />نکته​اش اينجاست که اين شهر لندن با جمعیتی نزدیک به چهارصد هزار نفر در دویست کیلومتری تورنتو در استان اونتاريو قرار دارد و شهر لندن انگلستان نيست! تمام نام​هايی هم که گفتم به راستی در آنجا وجود دارند!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-2502942159412799923?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1854944679917815512008-05-29T08:49:00.001-05:002008-05-31T15:36:03.765-05:00سفر کوتاه و دلپذيری داشتيم به شرق کانادا. برای نخستين بار بود که ساحل اقيانوس اطلس را می​ديديم. اگر دوستدار طبيعت هستيد، جزيره​ی پرينس ادوارد يکی از زيباترين مکان​هايی است که بايد ديد. به هر طرف نگاه می​کنی مانند يک تابلو نقاشی است. انگار که توی تابلوی نقاشی قدم می​زنی.<br />در اين فصل هوا برای آبتنی مناسب نبود ولی ساحل​های زيبای جزيره ما را تشويق می​کند که حتما يکبار ديگر در فصل گرما به آنجا برويم.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-185494467991781551?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-26107462341921160902008-05-21T15:46:00.008-05:002008-12-21T21:34:59.557-05:00امروز روز خيلی خوبی بود.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-2610746234192116090?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-72933634578247522932008-05-07T13:27:00.004-05:002008-05-07T13:45:43.568-05:00بیانات گوهربار تازه​ی رییس جمهور گرامیمان:<br />«حرکت آخر آغاز شده است. ما باید داخل ایران را سریع جمع و جور کنیم و به مسوولیت​های جهانی انقلاب بپردازیم»<br />«ما داريم می​بينيم دست هدايت آقا امام زمان در همه​ی امور کشور نمايان است»<br /><br />خدايا خداوندا از دست اين ماليخوليايی نابخرد به کجا پناه ببريم؟<br /><br />بزرگمهر دانشمند بزرگ ايرانی گفته: «ارکان یک کشور زمانی از هم می​پاشد که کارهای بزرگ را دست آدم​های کوچک دهند و کارهای کوچک را دست آدم​های بزرگ. چرا که آدم کوچک از پس کار بزرگ برنمی​آید و آدم بزرگ کار کوچک را جدی نمی​گیرد»<br /><br />از احمدی نژاد کوچکتر برای اداره​ی کشورمان سراغ دارید؟<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-7293363457824752293?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-47431511432310548502008-04-14T14:02:00.002-05:002008-04-14T14:17:21.833-05:00<strong>جاسلين و روآندا</strong><br />جاسلين يکی از همکارانم و اهل آفريقای مرکزی است. رنی است ۴۰ ساله و بسيار خوش مشرب. او شش فرزند دارد که بزرگترين آنها ۲۴ سال دارد. امروز برايم تعريف کرد که هنگام قتل عام روآندا آنجا بوده است. خانه​شان تا هتل روآندا حدود ۲ کيلومتر فاصله داشته. جاسلين برای اينکه بتواند خودش و خانواده​اش را به هتل که محل امنی بوده برساند ۱۷ ميليون فرانک روآندا به نيروهای ارتشی پول می​دهد. به گفته​ی خودش بسيار خوش شانس بوده​اند که اين پول را داشته​اند که رشوه بدهند. جاسلين و فرزندانش موفق می​شوند به هتل برسند ولی شوهرش که در راه بانک بوده توسط افراد شورشی هوتو کشته می​شود.<br />جاسلين می​گويد تمام چيزهايی که در فيلم هتل روآندا ديده​ايد حقيقت دارد ولی ذره​ای از آنچه به آنها گذشت را هم نشان نمی​دهد. او می​گويد که آنها حدود سه ماه در هتل پناه گرفته بودند. آب آشاميدنی تمام می​شود و آنها مجبور می​شوند برای رفع تشنگی از آب استخر بخورند تا جايی که آب استخر هم تمام می​شود. سرانجام آنها را با مردم قوم توتسی معاوضه می​کنند و جانشان نجات پيدا می​کند.<br />وقتی اينها را تعريف می​کرد چشمانش پر از اشک بود. جاسلين می​گويد که هر روز خدا را به خاطر اين معجزه که جانشان نجات پيدا کرده شکر می​کند.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-4743151143231054850?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-54699167877361976842008-03-27T10:30:00.003-05:002008-03-27T10:42:34.894-05:00<strong>غذای ايرانی</strong><br />من و خنگ خدا همه جور غذا دوست داريم، از ژاپنی و چينی گرفته تا هندی و مکزيکی. در واقع می​شه گفت هيچ غذايی نيست که ما دوست نداشته باشيم! ولی نمی​دونم چرا خوردن غذای ايرانی برای من اينقدر آرامش بخش است. هنگامی که قرمه سبزی می​خورم همان آرامش قديم تمام وجودم را لبريز می​کند. راستی خنده ​داره که ميان اين همه روش​های مديتيشن و ايجاد آرامش، من با قرمه سبزی آرامش پيدا می​کنم! :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-5469916787736197684?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-47097937663030793082008-03-20T12:57:00.001-05:002008-03-20T12:57:30.246-05:00هر روزتان نوروز باد! نوروزتان پيروز باد!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-4709793766303079308?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-25593886538145410252008-03-01T12:25:00.004-05:002008-03-03T23:28:27.972-05:00من آذربايجانی​​ام و پدر و مادرم هر دو زاده​ی اردبيل هستند. اگرچه در تهران به دنيا آمده و بزرگ شده​ام با اين وجود به روانی می​توانم به زبان ترکی آذربايجانی صحبت کنم.<br />باید بگویم که به نظر من اين حق هر کودک است که بتواند به زبان مادری​اش بخواند و بنويسد. اما به اين بهانه همه چيز را زير سوال بردن و دعوای آذری و فارس راه انداختن را هرگز نمی​توانم بپذیرم. نمی​توانم بپذیرم که برای آذری​ها به هر قیمتی که شد هویت تازه درست کنیم و بخواهیم آنها را به کشور عزيزمان ايران بدبين کنيم.<br />چندی پیش در يکی از سايت​های انگليسی زبان وابسته به جمهوری آذربايجان خواندم: "در قرن نوزدهم ملت آذربایجان از دو سو مورد تهاجم دو کشور روسیه و ایران قرار گرفت! در جنگ نابرابر و خونینی که در گرفت با وجود مقاومت دلیرانه​ی مردم آذربایجان در آخر آنها شکست خوردند و آذربایجان دو پاره شد و به اشغال روسیه و ایران درآمد! اکنون با جنگ و رشادت​هایی که شده آذربایجان شمالی از اشغال روس​ها آزاد شده و باید جامعه​ی جهانی کمک کند که بتوانیم آذربایجان جنوبی را نیز از اشغال ایران آزاد کنیم و دوباره آذربایجان یکپارچه را ایجاد کنیم!".<br />بيشرمی و دروغ​گويی از اين بيشتر!؟ آيا در قرن نوزدهم اين کشورمان ايران نبود که مورد حمله​ی روس​ها قرار گرفت و با وجود رشادت​ها و دلاوری​های مردمش از ترک و فارس و غیره بخش​هايی از آن به اشغال روس​ها درآمد؟ آيا اين روس​ها نبودند که به منظور بهره​برداری​های بعدی بخش اشغالی خود که در طول تاريخ همیشه به نام آران (سرزمین شمال رود ارس) شناخته شده بود را به آذربايجان تغيير نام دادند؟ آيا آذربايجان عزیزمان همواره بخش مهم و تعيين​کننده​ای از ايرانمان نبوده است؟<br />کشور عزيز ما ايران موزاييکی از قوم​های مختلف ايرانی است. در هر مقطعی از تاریخ، فرمانروایان کشورمان از یک بخش و قوم کشور بوده​اند. زمانی لرهای زندیه بر کل کشور حکم رانده​اند و زمانی خراسانی​های افشاریه. دوره​ای مازندرانی​های آل بویه زمامدار بوده​اند و دوره​ای سیستانی​های صفاریه. گاهی آذری​های صفوی که ریشه​شان از شهر اردبیل است بر کشور فرمانروایی کرده​اند و گاهی ترک​های قجر. پایتخت و شاه​نشین کشورمان در زمان​های مختلف شهرهای تبریز، قزوین، اصفهان، شيراز، اردبیل، تهران، مشهد... بوده است.جالب اينجاست که هميشه زبان ادب و خواندن و نوشتن نيز فارسی بوده است. در خانواده​ی ما نوشته​هایی با قدمتی بين يک تا دو قرن پيش وجود دارد که به اجداد آذربايجانی​​ام که نسل اندر نسل در اردبيل زندگی می​کرده​اند تعلق دارد از عقدنامه و مبايعه​نامه تا وقف​نامه و خاطرات. عمده​​ی اين نوشته​ها به زبان فارسی هستند در حالی که در آن زمان حکومت کل ایران در دست ترک​های قاجاریه بود و آذربایجان محل زندگی ولیعهد و از ولایات مهم کشور بود.<br />خجالت ​زده ​شدم هنگامی که يکی از دوستانم که پسر شریفی زاده​ی تهران با تبار شمالی است و در شهر تورنتو زندگی می​کند برايم تعريف کرد يک همکار ايرانی دارد که ترک تبريزی است و چند سالی می​شود به کانادا مهاجرت کرده اما اين هم​وطن ترک تبريزی​مان حاضر نيست با دوست من به زبان فارسی صحبت کند و به او می​گويد با من به زبان ترکی يا انگليسی حرف بزن و نه با زبان فارس​ها! دوست من هم که ترکی بلد نيست پس ناچار هرگاه که ساعت ناهار يا استراحت در کنار هم هستند بايد انگليسی صحبت کنند!<br />آيا اين شرم​آور نيست؟<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-2559388653814541025?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-34696127038173735972008-02-19T16:08:00.006-05:002008-02-19T16:50:20.671-05:00يکشنبه شب انيميشن پرسپوليس را در سينما ديديم. روايت کوتاه و راستی از جوان​های نسل ما بود.<br />به نظر من فيلم قوی و تاثيرگزاری بود. داستان بيننده را با خود همراه می​کرد. به خنده می​انداخت و به گريه وامی​داشت.<br />به دوستانی که هنوز فرصت نکرده​اند آنرا تماشا کنند، توصيه می​کنم حتما آنرا در برنامه​شان بگنجانند چون به راستی ارزش ديدن دارد.<br /><a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%B1%D8%AC%D8%A7%D9%86_%D8%B3%D8%A7%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%BE%DB%8C">مرجان ساتراپی</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-3469612703817373597?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-88082299040439524502008-02-06T15:13:00.000-05:002008-02-06T15:51:58.653-05:00يک جوان دانشجوی ايرانی در يکی از شهرهای خاوری کانادا (سنت جانز) هنگامی که با يک دختر جوان که پيراهن سينه​باز پوشيده بوده در آسانسور دانشگاه تنها بوده سينه​ی دخترک را بوسيده است! اين جوان قابل ترحم که دانشجوی مقطع دکتراست و دانش آموخته​ی دانشگاه شريف نیز می​باشد با اين کارش نشان داد که باهوش و باسواد بودن لزوما به معنی انسان شايسته بودن نيست! شرم​آورتر اين است که او گستاخانه آن دختر را با پوشيدن پيراهن سينه​باز مقصر دانسته است! پرسشی که پيش می​آيد اين است که اگر بنا باشد دختران پوشاک پوشیده بپوشند تا پسران وسوسه نشوند پس چه تفاوتی ميان يک پسر و يک حيوان نر که پيروی از غريزه​اش می​کند وجود دارد!؟<br />با استدلالی که این جوان دانای نادان می​کند پس بايد گفت حق با فرمانده​ نيروی انتظامی تهران است که دستور سختگيری درباره​ی پوشاک خانم​ها داده و پوشيدن چکمه روی شلوار را نيز برايشان ممنوع کرده است! يک دزد بانک نيز می​تواند بگويد تقصير من نبود که پول​های بانک را دزديدم بلکه تقصير تحویلدار بانک است که پول​ها را پيش چشمان من دسته کرده بود و می​شمرد و مرا وسوسه کرد! اگر هر کس بخواهد دنبال وسوسه​ها برود که ديگر آجر روی آجر بند نمی​شود.<br />به هر روی دادگاه ايشان را به دو ماه زندان محکوم کرده است. قاضی گفته متهم از آسيبی که اینگونه رفتار به ديگران و جامعه وارد می​کند آگاه نيست (چیزی مانند این تا آنجا که بیاد می​آورم). هر چند همه جا نام این جوان نادان آورده شده و آبرويش رفته ولی من از نوشتن نامش خودداری می​کنم.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-8808229904043952450?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-4813131195309545662008-01-09T11:05:00.000-05:002008-01-12T16:55:24.071-05:00امروز يکی از همکاران هندی​ام را در آشپزخانه شرکت ديدم. به زبان هندی به او صبح بخير گفتم (چند کلمه​ای زبان هندی و اردو می​دانم). می​داند که ايرانی هستم در پاسخ می​گويد "سحر خوش". می​بينم او که هندی است واژه​ی فارسی​تری را بکار می​برد تا من ايرانی که واژه​ی بيشتر عربی "صبح بخير" را روزانه بکار می​برم! ناراحت کننده نيست؟<br />نمونه دیگر در زبان اردو است که بجای واژه​ی عربی "سريع​السير" که ما برای قطار و اتوبوس اکسپرس بکار می​بريم از واژه​ی فارسی "تيزگام" استفاده می​کنند!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-481313119530954566?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-74480941442364273262008-01-07T13:39:00.000-05:002008-01-07T13:40:22.172-05:00سفر بسيار خوبی بود در کنار رامين و مهسا.<br />کلی انرژی گرفتيم :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-7448094144236427326?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-52039945568544682742008-01-02T11:37:00.000-05:002008-01-02T11:55:53.040-05:00تعطيلات سال نو ميلادی سفری يک هفته​ای به فلوريدا داشتيم. يک هفته فرار از سرمای کانادا هم غنيمت است. هوای ميامی و اورلاندو به گرمی تابستان ما در تورنتو بود! هوا گرم و شرجی و چند روز بالای ۳۰ درجه​ی سانتيگراد بود. جای همه​ی دوستان خالی کلی گشتيم و از پوشيدن پيراهن آستين کوتاه در ماه دی هم لذت برديم! دو روز از سفرمان را در Disney World گذرانديم همراه با شخصيت​های دوران کودکی از ميکی ماوس و دانلد داک تا پيتر پن و کاپيتان هوک.<br />فردای برگشتن از فلوريدا در تورنتو پانزده سانتيمتر برف باريد و پارو به دست شدم! امروز هم سرمای هوا دست کم ۲۳- درجه​ی سانتيگراد (با فاکتور باد) خواهد شد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-5203994556854468274?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-49258488096553861432007-12-12T16:47:00.000-05:002007-12-13T09:41:29.914-05:00پس از باريدن برف در شهر ما شهرداری آنچنان زود خيابان​ها را پاک می​کند که جای ستايش دارد. اگر برف زياد باشد پياده​روها را هم پاک می​​کنند. تنها بخشی که گردن خودتان است پارو کردن جلوی خانه است. اگر آدم زود بجنبد به سادگی می​توان برف جلوی خانه را پارو کرد ولی اگر تنبلی کنيد و پشت گوش بياندازيد برف يخ می​زند و چند هفته​ای ميهمانتان خواهد بود همراه با دردسرهايش همچون سر خوردن خودتان و يا بکسباد کردن ماشينتان. هفته​ی پيش نزديک به سی سانتيمتر برف باريده بود. خوشبختانه روز يکشنبه بود و مشکل سر کار رفتن نداشتيم. لباس گرم پوشيدم و پارو کردن را آغاز کردم. بيش از يک ساعت زمان برد تا همه​ی برف​ها را پارو کنم و البته خسته کننده هم بود. آنشب برف​هایی که جا به جا روی زمین مانده بود آنچنان يخ زده و سنگ شده بود که شادم تنبلی نکردم و برف​ها را پارو کردم! از آنجایی که هوا هم بیشتر زیر صفر است به این سادگی​ها یخها آب نمی​شوند و شاید تا بهار میهمانتان باشند مگر اینکه با یخ​شکن یا بیل به جانش بیافتید و تکه تکه بشکنیدش که کار بسیار سخت و نفس​گیری است.<br />اين آخر هفته هم بناست برف بيايد! دوباره روز از نو روزی از نو!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-4925848809655386143?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-17983735165702306172007-11-12T14:58:00.000-05:002008-01-18T10:52:17.133-05:00جایزه قرعه​کشی بخت​آزمايی اين هفته​ی 649 به ۴۰ ميليون دلار رسيده. پول هنگفتيه و گمان نمی​کنم کسی پیدا بشه که نگه کاش من ببرم! چنين پولی می​تونه زندگی آدمو دگرگون و به تمامی زير و رو کنه. انديشيدن درباره​ی اينکه اگه اين پول رو من ببرم چه کارها باهاش می​کنم هم شيرين و هم زمانبره! دوستی می​گفت: "اگه من یه پول قلمبه ببرم صداشو در نمیارم! هیچکس نباید خبردار بشه وگرنه همه چشمداشت پیدا می​کنند. اگر بخشی از پول رو بهشون بدی که از کفت رفته، اگر هم نم پس ندی همه ازت دلخور می​شن!".<br />من اگر برنده بشم بخشی از پول رو به خانواده​های ميشولک و خودم می​دیم. به پدر و مادر و خواهر و برادرامون پول می​دیم و شادشان می​کنیم. با بخشی از پول هم با کمک میشولک کارهای انسان​دوستانه مانند ساختن درمانگاه و مدرسه در کشورمان انجام می​دیم. میشولک و خودم هم زود از کارمان استعفا می​دیم تا تمام وقتمان رو به گردش و سفر و خوشی و شادی بگذرونیم. کمی هم سرمايه​گذاری می​کنم تا نگران آينده و تمام شدن پول نباشیم! بايد همچنين بگم که ولخرجی​های بيهوده هم انجام نمی​دم (کارهايی مانند اجاره​ی هواپيمای دربست برای گشتن به دور دنيا يا شستشو در وان پر از شير و یا سفر به فضا!).<br />راستی نام اينجا رو هم از "يادگاری" به "يادکالسکه" تبدیل می​کنم! ;)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-1798373516570230617?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-41188241791343363292007-10-17T16:04:00.001-05:002007-10-18T09:25:32.533-05:00هر زمان که به کشورمان ايران فکر می​کنم و اينکه چه جايگاهی می​توانست در دنيا داشته باشد و چه جايگاهی اکنون دارد، غمگين می​شوم. غمگين می​شوم که خطر جنگ و خونريزی و ويرانی تهديش می​کند.<br />چندی پيش يک نظرسنجی در بسياری از کشورهای دنيا انجام شده بود در مورد خوشنام​ترين و بدنام​ترين کشورهای دنيا از ديد مردم. از نمونه​های تصادفی از مردم گروه​های گوناگون اجتماعی، از هر دين و نژاد و جنس و سن نظرخواهی شده بود. بر اساس نظرسنجی، در ميان بدنام​ترين و منفورترين کشورهای دنيا ايران پس از اسراييل در جايگاه دوم نشسته است! بسی افتخار دارد و غرورآفرين است داشتن چنين جايگاهی!<br />نکته اینجاست که در این نظرسنجی از مردم عادی کوچه و بازار نظرخواهی شده بود. شاید گفته شود که غربی​ها با سر و صدا و تبلیغات مردم دنیا را نسبت به کشورمان بدبین کرده​اند. باید گفت که چرا ما بهانه دستشان داده​ایم که چنین کنند؟ آیا ما باید یا نوکر آمریکا باشیم و یا در میان منفورترین کشورها در دنیا؟ راه دیگری نیست؟<br />من باور دارم که راه سومی هست. راهی که خاتمی آغاز کرده بود و می​توانست ادامه داشته باشد. چهار سال پیش بوش در یک سخنرانی ایران، عراق و کره شمالی را محور شیطان نامید. من بر این باور هستم که اگر بوش به ایران حمله نکرد و حمله به عراق را برگزید، تنها و تنها برای این بود که رییس جمهور آنزمان ایران خاتمی بود. مردی که سخن از صلح و دوستی می​گفت و از گفتگوی تمدن​ها دم می​زد. افکار عمومی دنیا آنزمان از حمله به ایران پشتیبانی نمی​کرد. اگر جناب احمدی​نژاد پاک​کن به دست(!) آنزمان رییس جمهور کشورمان بود چه بسا که بجای عراق اکنون در ایران حمام خون راه افتاده بود و ویران شده بود. یادمان باشد که اگر ما با حکومت ایران مشکل داشته باشیم ولی با کشورمان که دشمنی نداریم. چه خوش گفته شده که "دریغ است ایران که ویران شود، کنام پلنگان و شیران شود". اگر خانه را موریانه زده باشد چاره​ی کار آتش زدن خانه نیست!<br />من باور دارم که اگر دوره​ی چهار ساله​ی ریاست جمهوری احمدی​نژاد به خیر بگذرد و به پایان برسد، برگزیدن یک چهره​ی صلح​طلب و پذیرفتنی همچون خاتمی می​تواند چاره​ی کار باشد و خطر جنگ را دور کند. کسی را باید برگزید که حافظ منافع کشور خودش باشد و اگر در سازمان ملل سخنرانی کرد درباره​ی مشکلات کشورش سخن بگوید نه درباره​ی لبنان و فلسطین و اسراییل و دیگران!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-4118824179134336329?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-28876640653422342502007-09-17T14:58:00.000-05:002007-09-17T14:59:15.334-05:00يک دختر کوچولوی ناز و ملوس پا به اين دنيای پر تلاطم گذاشت. من عمو شدم! :)<br /> احساس خوبيه، سال​ها پيش دايی شده بودم و حالا عمو هم شدم.<br />تنها مونده که عمه و خاله بشم! ;)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-2887664065342234250?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-67600467828959138642007-08-29T21:50:00.000-05:002007-09-17T15:01:36.024-05:00هنوز تابستان تمام نشده هوا سرد و پاييزی شده. بوی پاييز و سرما و برف و بوران مياد!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-6760046782895913864?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-58920302937035555272007-07-30T20:05:00.000-05:002007-08-09T21:54:22.687-05:00چند هفته​ای است که در يک شرکت تازه آغاز بکار کرده​ام. جای شرکت در مرکز شهر تورنتو است. يکی از ويژگی​های کار تازه​ام اين است که می​توانم ماشينم را در ايستگاه قطار نزديک خانه پارک کنم و با قطار به مرکز شهر بروم. خيلی بهتر از اين است که بخواهم در ترافيک سنگين صبح و عصر رانندگی کنم. از قطار که پياده می​شوم تنها چند دقيقه تا شرکت راه است. کار تازه​ام برخلاف کارهای پيشين قراردادی نيست و رسمی است. شايد باعث شود که بتوانم چند سال در يک جا بند شوم!<br />در شرکت خوردنی زياد داريم و بايد مواظب باشم که چاق نشوم (داستان کاه و کاهدون!). چايی و قهوه با مزه​های گوناگون، نوشابه​های رنگارنگ، ميوه​های جورواجور، صبحانه​ی Tim Hortons و هفته​ای يک بار بستنی از سرويس​های رايگان شرکت برای کارمندان است.<br />من تنها ايرانی شرکت هستم. در شرکت دو گروه چندين نفره​ی قومی داريم، يکی دسته​ی پاکستانی​ها و ديگری چينی​ها. هنگامی که هر گروه در ناهارخوری جمع می​شوند به زبان خودشان گفتگو می​کنند که ديدنی می​شود! از کشورهای ديگر نيز در شرکت همکار داريم از جمله هندی، روس، فيلیپينی و رومانيايی. بايد تلاش کنم تا رفته رفته با همکارانم بيشتر آشنا شوم.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-5892030293703555527?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-6997186122845410562007-06-11T14:19:00.000-05:002007-06-11T15:30:03.639-05:00- آبگیری سد سیوند به دستور رییس جمهور آغاز شد. با آبگیری کامل این سد بسیاری از مناطق باستانی تنگه و دشت بلاغی با آثاری ۷۰۰۰ ساله به زیر آب خواهند رفت.<br />- با تاکيد و پی​گیری رييس جمهور و بر اساس طرح وزير کشور، تعطيلات نوروزی مراکز آموزشی به يک هفته کاهش پيدا می​کند و تعطيلات مذهبی عيد فطر به دو روز افزايش می​يابد. در اين طرح برای زمستان نيز يک هفته تعطيلات زمستانی پيشنهاد شده است (ناگفته آشکار است که تعطيلات زمستانی تصادفا چه روزهايی خواهد بود!).<br />- برخی از مسوولان کشور چندی پیش گفته بودند برای حل اختلاف با اعراب می​توان نام خلیج فارس را به خلیج اسلام تغییر داد!<br /><br />کجاست کاوه​ی آهنگر که بپا خیزد، درفش کاویانی را بر دست گیرد و ايران​زمين را از دست ضحاک و ضحاکیان رهايی بخشد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-699718612284541056?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1304374781445884512007-05-30T15:07:00.001-05:002007-05-30T15:12:11.984-05:00وقتی ۱۲ ساله بودم يک همکلاسی داشتم که خيلی دوستش داشتم. نمی​دانم چرا خيلی برايم پر رنگ بود. هر روز توی مدرسه از ديدنش ذوق می​کردم. نمی​دونم اعتماد به نفس زيادش بود يا صورت همیشه خندانش که منو شيفته​ی خودش کرده بود. اين دخترک يک دوست خيلی صميمی داشت که هميشه و تمام زنگ تفريح​ها با او بود. بنابراين او مرا هميشه دوست درجه​ی ۲ خودش حساب می​کرد. با من دوست بود ولی يار شفيق و جون جونی​اش اون يکی ديگه بود. کلاس دوم راهنمايی او با معدل ۲۰ شاگرد اول کلاس بود و من با معدل ۱۹,۹۵ شاگرد دوم کلاس. خلاصه دبيرستان هم توی يک مدرسه بوديم. او رفت رشته​ی تجربی و من رفتم رشته​ی رياضی. از سال دوم دبيرستان به بعد من ديگه شاگرد ممتاز نبودم. من می​خواستم همه کار بکنم، اسکی برم، ميهمانی برم، کوه برم... خلاصه ديگه اونقدر که بايد و شايد درس نمی​خواندم. همون موقع​ها بود که اين دوست پر رنگ من بی اينکه من دليلشو بودنم با من قطع رابطه کرد. هيچوقت نفهميدم چرا. شايد چون من ديگه شاگرد ممتاز نبودم. شايدم به اين خاطر که او اهل نماز و روزه و اينجور حرف​ها بود ولی من در ميهمانی​های مختلط شرکت می​کردم و زياد اهل اينجور چیزا نبودم. خلاصه خيلی غصه خوردم چون خيلی برايم عزيز بود. بالاخره او رفت دانشگاه رشته​ی دندانپزشکی خوند و من رشته​ی کامپيوتر خوندم.<br />سال​ها بعد، پس از فارغ​التحصيلی از دانشگاه، يک روز به من زنگ زد. خيلی شاد شدم. هميشه ته دلم يک کم دلگير بودم از اينکه از دست دادمش. می​خواست بداند آيا خاله​ی من که دندانپزشک است حاضر است او را برای دستياری بپذيرد يا نه. به خاله زنگ زدم. خاله گفت که نیازی به دستيار ندارد. به او خبر دادم. مسلما ناراحت شد. کلا غمگين و افسرده بود. من اون موقع در اوج خوشی بودم. درسم تمام شده بود. توی يک شرکت کار خوب داشتم و تازه با خنگ خدا آشنا شده بودم. تلاش کردم به او روحيه بدم و از خوبی​های دنيا براش گفتم. همين شد که دوباره باعث قطع رابطه شدم! فهميدم که آدم غمگين و افسرده از شادی و خوشی ديگران شاد نمی​شود. من تنها تلاش کردم به او انرژی مثبت بدم ولی گويا برعکس ناراحتش کردم. احتمالا پيش خودش فکر کرده من که در تمام دوران دبيرستان از اين دختر بالاتر و پرتلاش​تر بودم چرا نبايد به اندازه​ی او شاد باشم! خلاصه قضيه تمام شد.<br />الان بيش از ۶ سال از آخرين گفتگوی ما می​گذرد. نمی​دانم چرا چندی پيش خوابشو ديدم. عجيبه کسی که تو زندگی من هيچ نقشی نداره و من اصلا راجع بهش فکر نمی​کنم هنوز هم خاطره​اش در ناخودآگاه من آنقدر پر رنگه. توی خوابم مريض و غمگين بود. من هم هنگامی که بيدار شدم غمگين بودم. دلم می​خواست بهش زنگ بزنم و باهاش صحبت کنم. ببينم چیکار می​کنه. آيا خوشبخت و خوشحاله، ولی ديدم فکر خنده​داری است و منصرف شدم. فکر کنم هنوز هم ته دلم از اينکه بی دليل دوستيمونو پايان داد دلخورم.<br />به نظر من خيلی نامرديه که آدم کسی رو بی دليل مشخص و بی آنکه خودش بدونه از توی ليست دوستاش خط بزنه.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-130437478144588451?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-88617641330158944092007-05-26T11:00:00.001-05:002007-05-26T11:27:38.999-05:00در سال​های گذشته در پی پسروی در همه​ی زمينه​های زندگی در کشور گل و گلابمان ایران در زمينه​ی زبان نيز بسياری از واژه​های عربی جای واژه​های فارسی را گرفته​اند. سال​های سال در زبان فارسی برای ساختمان​های بلند مرتبه واژه​ی آسمانخراش بکار برده می​شد. در زبان​های ديگر نيز همانند اين واژه بکار برده می​شود از جمله "Skyscraper" در زبان انگليسی يا "Gratte-ciel" در زبان فرانسه. مدتی است در تارنماها و نوشته​های فارسی می​بينم که واژه​ی عربی "برج" را بکار می​برند و واژه​ی زيبا و گويای آسمانخراش فراموش شده است.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-8861764133015894409?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-32459485289019180342007-05-15T07:20:00.000-05:002007-05-15T07:21:55.386-05:00پنجمين سالگرد مهاجرتمان هم گذشت.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-3245948528901918034?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-91414451974738468962007-05-01T14:25:00.000-05:002007-05-01T14:43:22.353-05:00<b>نکته​های مهاجرت</b><br />اداره​ی مهاجرت کانادا کلاس​هايی را ترتيب داده برای مهاجران، که در اين کلاس​ها نکته​های سودمندی را برای مهاجران توضيح می​دهند. يادمه چند روز پيش از مهاجرتمان در يکی از اين کلاس​ها شرکت کرديم. خانمی که کنار من نشسته بود ازم پرسيد "ازدواج کرده​ای؟". گفتم آره و خنگ خدا را نشانش دادم. گفت "آفرین! خیلی کار خوبی کردی که پیش از مهاجرت شوهر کردی، آخه تو کانادا شوهر قحطه!". گفت "من دو تا دختر عمو دارم تو کانادا مثل ماه، که ترشيده​اند!"<br />من که خنده​ام گرفته بود چيزی نگفتم. حالا دوستان مجردم در کانادا می​گويند که حق با خانمه بوده!<br /><b>نتيجه​ی اخلاقی برای خانم​ها:</b> اگر می​خواهيد به کانادا مهاجرت کنيد نخست ازدواج کنيد :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-9141445197473846896?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-78428430284285123122007-04-26T08:31:00.000-05:002007-04-26T08:34:27.153-05:00هوای شهر ما بهاری شده است. پس از يک زمستان طولانی و خسته کننده دوباره بهار با ماست. دوران هوای گرم و خوب آن اندازه کوتاه است که بايد ارزش هر روزش را دانست. نبايد هيچ آخر هفته​ای را در خانه ماند مگر آنکه هوا بارانی باشد. ميهمانی​ها را بايد به پاييز و زمستان موکول کرد. اگر در تابستان دوستانتان را می​خواهيد ببينيد با آنها قرار پيک​نيک بگذاريد. می​توان يک پارک جنگلی زيبا را نشان کرد و با دوستان آنجا گرد هم آمد و روزی را به خوشی سپری کرد. البته کباب درست کردن در پیک​نیک که برای ما ايرانی​ها از واجبات است نيز نبايد فراموش شود!<br />آخر هفته​ی گذشته نخستين دوچرخه سواری امسال را کرديم. ميشولک برايمان ساندويچ خوشمزه درست کرد و رفتيم دوچرخه سواری. پس از چند ساعت گردش به يک پارک سرسبز و قشنگ رسيديم. در کنار يک جويبار زيبا نشستیم و ساندويچ​هايمان را خورديم. برگشتنی میشولک خسته شده بود و مجبور شدیم کنار یک بستنی فروشی "Baskin Robbins" توقف کنیم تا میشولک نفسی تازه کند و البته دوپینگی هم بکند! به خانه که رسيديم خستگی و کوفتگی خوبی داشتيم. البته بماند که کون مبارکمان هم پس از چند ساعت نشستن روی زين سفت دوچرخه کمی درد گرفته بود!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-7842843028428512312?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-31117488647134857112007-04-14T13:51:00.000-05:002007-04-15T19:33:59.568-05:00پس از بازگشت از ايران، احساس خيلی خوبی دارم. پس از ديدن خانواده و فاميل کلی انرژی گرفتم. حالا می​فهمم که پيش از اين سفر چقدر حالم بد بوده. احساس می​کنم خودم را پيدا کردم. اينکه اصلا چرا مهاجرت کردم و اينجا چکار می​کنم.<br />با اينکه ديدن عزيزان و وطن خيلی خوب بود ولی پس از برگشتن به کانادا احساس عجيبی داشتم. احساس کردم به خانه برگشته​ام. خودم از اين حس خيلی تعجب کردم. فکر نمی​کردم روزی برسد که اينجا را خانه​ی خودم حس کنم. اين نشان دهنده​ی اين است که کم کم داريم جا ميافتيم (شايد هم جا افتاده​ايم و خودمان خبر نداريم!).<br />در هر حال از اينکه مهاجرت کرديم، با وجود تمام سختی​هايش، خوشنودم.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-3111748864713485711?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-54696834934737186002007-03-19T10:15:00.000-05:002007-03-19T10:46:25.422-05:00پس از سفری چند هفته​ای به ايران و ديدار خانواده و خويشان و دوستان و شارژ کردن باتری​هايمان تازه به تورنتو برگشته​ايم. چند روز گذشته سرگرم خانه تکانی و خريد هديه و وسايل سفره​ی هفت​ سين و نوروز بوده​ايم.<br />پيشاپيش خجسته نوروز باستانی را به همه شادباش می​گويم. اميدوارم که سال نو سالی پر از شادی و خوشی برای همه باشد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-5469683493473718600?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1170973836999562402007-02-08T17:29:00.000-05:002007-02-14T08:16:03.182-05:00<a style="TEXT-DECORATION: none" href="http://likemoon.persianblog.com">مهسا</a>ی گرامی مرا به بازی شب يلدا دعوت کرده است. اين هم اعترافات من که کسی نبايد بداند:<br /><br />۱- خواهر بزرگم سه سال از من بزرگتر است. وقتی بچه بوديم خيلی منو سر کار می​گذاشت. وقتی ۴-۳ ساله بودم توی اتاقمان يک کمد لباس فلزی داشتيم که ۲ تا در داشت. يک قسمت مخصوص لباس​های من بود و قسمت ديگر مربوط به لباس​های خواهرم. خواهرم هميشه ادعا می​کرد که در بخش مربوط به او يک کمد کوچک مخفی جاسازی شده و او می​تواند خيلی چيزها را آنجا از دست من پنهان کند. او هميشه در بخش خودش را قفل می​کرد و من هميشه کنجکاو بودم که اين کمد کوچولو را کشف کنم. تا اينکه يک روز که او مدرسه بود مادرم شروع به مرتب کردن کمد لباس کرد. من هم که در باز کمد را ديدم فرصت را غنيمت شمردم و کمد را وجب به وجب گشتم. هيچ اثری از کمد مخفی نبود. نفس راحتی کشيدم!<br />يک بار هم يک فلفل سبز بزرگ را آورد و داد به من و گفت اين خيار کوچولو است، بخورش. من گفتم اين خيار نيست و فلفل است. او اصرار کرد که اين خيار کوچولو است. يک نوع خاصی از خيار است که شبيه فلفل است ولی در اصل خيار است و اصلا هم تند نيست. خلاصه از او اصرار و از من انکار تا بالاخره قانع شدم و خيار کوچولو را خوردم. چشمتان روز بد نبيند. خيار کوچولو خوردن همان و سوختن همان!<br /><br />۲- فکر می​کنم ۵-۴ ساله بودم که مادرم صبح​ها که سر کار می​رفت مرا می​گذاشت پيش مادر جون (مادربزرگم). پسر خاله​ام علی که هم سن و سال من بود نيز هر روز صبح ميامد خانه مادر جون. او پسر آرامی بود. ما تا بعد از ظهر مسالمت​آميز با هم بازی می​کرديم. آنوقت​ها فکر می​کردم بزرگ که بشوم با علی عروسی می​کنم. مادر جون بدون اينکه از اين فکر من آگاه باشد می​گفت: بزرگ که شدی با آرمين (پسر خاله​ی ديگرم) عروسی کن چون پسر باهوشی است. ولی من نمی​خواستم با آرمين عروسی کنم چون آرمين خيلی شيطون بود و دست و پای عروسک​ها را می​کند و بازی​ها را به هم می​زد. تا کلاس اول دبستان به عشقم وفادار بودم. وقتی عکس علی به عنوان شاگرد ممتاز توی کيهان بچه​ها چاپ شد، عکس را از مجله بريدم و يک جا قايم کردم که وقتی بزرگ شديم و عروسی کرديم به او نشان بدهم و بگويم که از بچگی از او خوشم ميامده. :)<br /><br />۳- شانزده ساله بودم که برای نخستين بار جدا عاشق شدم. گروهی دختر و پسر نوجوان بوديم که با هم دوست بوديم. البته هيچکدام در اين جمع دوست دختر و دوست پسر نبوديم. چند تا دوست خوب معمولی بوديم که با هم کوه می​رفتيم، مهمانی می​گرفتيم و پارک و سينما می​رفتيم. هميشه ارتباطمان در جمع بود و به ندرت پيش می​آمد که حتی دو نفر تلفنی با هم صحبت کنند. در اين گروه پسری بود که خيلی دوستش داشتم. آنوقت​ها به نظرم يک جنتلمن واقعی بود. يادمه يکبار پسر دايی​ام اصرار شديد کرد که بريم اسکی. او اسکی​اش خوب بود ولی من تا آن موقع اسکی نکرده بودم. خلاصه رفتيم ديزين. پسر دايی اول شروع کرد به من مبتدی اسکی ياد بدهد ولی بعد که ديد داره وقتش پايين کوه تلف می​شه و حيفه يک روز اسکی را از دست بده منو همون پايين کوه رها کرد و رفت قله دنبال اسکی خودش. موقع برگشتن من پاهايم به خاطر وسايل کرايه​ای نامناسب تاول زده بود و به سختی می​توانستم راه بروم. پسر دايی تا آخرين لحظه پيدايش نشد ولی پسر جنتلمن به دادم رسيد و کمکم کرد تا وسايلم را تا دم ماشين ببرم. به جرات می​گويم که عشقم به او پاک و معصومانه و کودکانه بود. وقتی پدرش فوت شد خيلی برايش غصه خوردم. يادمه تا صبح نخوابيدم. فرداش امتحان تاريخ ثلث دوم داشتيم. از درس تاريخ متنفر بودم. يادمه ثلث اول هم نمره​ی چندان خوبی نگرفته بودم. آنشب چون نمی​توانستم بخوابم از زور ناچاری کتاب تاريخ را باز کردم و شروع به خواندن کردم. آن ثلث در درس تاريخ نمره​ی ۲۰ گرفتم. البته او هرگز نفهميد که من به خاطر او اين همه غصه خوردم و تمام شب را نخوابيدم. نمی​دانم غرور بود يا خجالت يا بی​تجربگی که باعث شده بود من عشقم را از او و از همه پنهان کنم. با اون خيلی معمولی مثل يک دوست خوب رفتار می​کردم. عشوه و نخ دادن و از اين جور چيزها اصلا در کار نبود (شايد هم بلد نبودم). در هر صورت فکر می​کردم که نبايد به او بگويم که دوستش دارم و بگذارم او خودش به اين نتيجه برسد که ما به درد هم می​خوريم. البته بگويم که او هيجوقت به اين نتيجه نرسيد! :) فکر می​کردم اگر به او بگويم که عاشقش هستم حق انتخاب و آزادی او را ضايع کرده​ام! مدتی بعد که صميمی​تر شديم فهميدم که او عاشق دختر ديگری است و دخترک به او محل نمی​گذارد. البته دخترک از آنها بود که با دست پس می​زد و با پا پيش می​کشيد. پسرک گاهی پيش من درد دل می​کرد و من سعی می​کردم سنگ صبورش باشم و مواظب بودم که اون چيزی از عشق من نفهمد. با عقل کوچک خودم راهنمايی​اش می​کردم و با خودم می​گفتم که بايد با شادی او شاد باشم. خلاصه اينکه بزرگتر که شديم بينمان خيلی فاصله افتاد. يعنی هر کدام افتاديم توی مسيری جداگانه. ديگر زياد به هم شبيه نبوديم و دوستانمان هم يک دنيا با هم فرق داشتند. خيلی زود فهميدم که اصلا به درد هم نمی​خوريم ولی همچنان راز عشق کودکانه​ام را پنهان نگاه داشتم. ۱۳-۱۲ سال بعد او با همان دخترک که عاشقش بود ازدواج کرد.<br /><br />۴- باز هم ماجرای عاشقانه! اين مربوط می​شود به خنگ خدای خودم که واقعا خنگ بود. يادمه همکار بوديم. از خنگ خدا خوشم ميامد و رفتار او هم با من دوستانه بود. پس از يک روز سخت کاری به من پيشنهاد داد که برويم کافی​شاپ برج سفيد که چند قدمی با شرکتمان فاصله داشت چيزی بخوريم. من هم قبول کردم. هوا تاريک شده بود و از آن بالا تهران بسيار زيبا بود. اوقات دلپذيری را کنار هم گذرانديم. خنگ خدا از آن بالا خانه​شان را به من نشان داد و ما از اون بالا برای ماريا (مامانش) مثلا دست تکان داديم. خنگ خدا گفت: اين چراغ​ها را که از اين بالا می​بينی خونه​ی آدم​هاست، يکی داره تلويزيون نگاه می​کنه، يکی داره غذا می​خوره، خلاصه هر کسی مشغول کاريه. بعد گفت: تو دلت می​خواست الان کجا بودی؟ من هم که ديگر يک دختر ۱۶ ساله نبودم که بخواهم احساسم را پنهان کنم گفتم: همين جا (منظورم بود همين جا کنار تو). بعدها فهميدم که خنگ خدا نه تنها نکته​ی حرف منو نفهميده بلکه فکر کرده که اين دختره چقدر از اين کافی​شاپ خوشش اومده! :)<br /><br />۵- من آدم ترسويی هستم ولی از اينکه ترسو باشم متنفرم. برای همين هميشه در حال مبارزه با ترس​هايم هستم. تلاش می​کنم کارهايی را انجام دهم که فقط شجاع​ها ممکن است انجام دهند و بدين وسيله سعی می​کنم به ترس​هايم غلبه کنم.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-117097383699956240?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1170014240937216722007-01-28T14:56:00.000-05:002007-02-10T00:17:17.404-05:00<b>سفرنامه​ی کوبا (بخش دوم)</b><br />خوبی آنجا اين است که به همان اندازه که بخور بخور زياد است، امکانات ورزشی هم فراهم است. از واليبال ساحلی گرفته تا پينگ پونگ، فوتبال دستی، بيليارد، تنیس، کلاس ايروبيک در آب و در خشکی، کلاس رقص و پرش با چتر. غواصی و شنا هم که جای خود دارند. خوشبختانه خنگ خدا و من هيچکدام در کوبا چاق نشديم و البته وزن هم کم نکرديم!<br />فضای شاد هتل شادی را به انسان تزريق می​کند. کوبايی​ها اکثرا آدم​های خوشرو و مودبی هستند. پيش از رفتن، دوستان به ما توصيه کرده بودند که تا جايی که می​توانيم به کارکنان هتل انعام دهيم. معمولا مردم حدود يک پزو انعام می​دادند که تقريبا معادل يک و نيم دلار کاناداست. البته پزويی که توريست​ها استفاده می​کنند با پزوی محلی تفاوت دارد و به آن "Convertible Peso" يا پزوی قابل تبديل می​گويند. می​گفتند که ارزش يک پزوی قابل تبديل معادل ۲۵ پزوی محلی است. حقوق يک کارمند در حد ماهانه ۱۲ دلار آمريکاست. يعنی يک پزوی قابل تبدیل برابر ۱۲/۱ حقوق يک ماه آنهاست. کارمندان هتل اکثرا با دريافت يک پزو انعام خوشنود بودند. در اينترنت خواندم که مردم آنجا گاهی از دريافت هديه​های کم قيمت مانند خمير دندان و مسواک بيشتر خوشحال می​شوند چون حتی اگر پول داشته باشند جنس خارجی زيادی وجود ندارد که بخرند.<br />گروه​های موسيقی، رقص و نمايش به راستی هنرمند بودند. فکر می​کنم اگر هر کدام از آنها بجای کوبا در کانادا يا آمريکا به دنيا آمده بودند آينده​ی درخشانی داشتند.<br />راستی يادم رفت بگويم که هتل ما در جزيره​ای به نام کايو-کوکو قرار داشت. اين جزيره پيش از راه​اندازی صنعت توريسم در کوبا، جزيره​ای بکر بود و کسی در آن زندگی نمی​کرده. در حال حاضر چندين مجتمع توريستی در اين جزيره​ی زيبا وجود دارد و يک شهرک هم برای کارمندان مجتمع​های تفريحی ساخته​اند.<br />جزيره را با يک پل به سرزمين اصلی کوبا وصل کرده​اند. نزديکترين شهر حدود ۶۰ کيلومتر با هتل ما فاصله داشت. برای ديدن اين شهر که مورون نام داشت در يک تور نامنويسی کرديم. ما را با اتوبوس به شهر بردند. در اتوبوس به ۴ زبان انگليسی، فرانسه، آلمانی و اسپانيايی نوشته​اند: "انعام دادن به راننده فراموش نشود"! در شهر نخستين چيزی که جلب توجه ما را کرد، تعداد کم خودرو بود. ظاهرا داشتن خودروی شخصی بسيار تجملی است. بيشتر خودروهای موجود بسيار قديمی هستند. اکثر مردم با دوچرخه رفت و آمد می​کنند. بعضی​ها چهارچرخه​هايی دارند که ۴ نفر می​توانند سوارش شوند و مثل دوچرخه با پدال حرکت می​کند. در کانادا در مکان​های توريستی از اين چهارچرخه​ها وجود دارد. ظاهر شهر فقير است و از شهرهای درجه ۴-۳ ايران پايين​تر به نظر می​رسد. البته سر و وضع مردم نسبتا خوب است و کسی را با لباس ژنده و پاره نمی​بينيد. راهنمای تور می​گفت که آنها مردم فقير ولی شادی هستند. می​گفت که در آنجا شمار خيلی کمی از مردم توانايی خريداری يخچال را دارند و آنها کسانی هستند که بستگانی در خارج از کوبا دارند. او می​گفت که اينجا کوبای واقعی است و آنچه شما در مجتمع تفريحی می​بينيد کوبای مجازی است. پس از گشت و گذار در شهر، به هتل يا همان کوبای مجازی برمی​گرديم.<br />خنگ خدا می​خواست پرواز با چتر روی دريا را هم تجربه کند ولی به دليل وزش شديد باد در آنروز، برنامه کنسل شد. يک روز هم برای تماشای ماهی​ها و مرجان​های زير آب، تور غواصی گرفتيم.<br />پس از يک هفته گشت و گذار به تورنتو برمی​گرديم. هر وقت که سی​دی آهنگ​های آنجا را گوش می​دهم، دلم تنگ می​شود. فکر می​کنم کاراييب يک جور اعتياد می​آورد. کسانی را آنجا ديدم که برای بار هشتم، دوازدهم و حتی بيستم به آنجا آمده بودند!<br />شاد باشيد<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-117001424093721672?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1168528730397779562007-01-11T10:17:00.000-05:002007-01-14T00:22:47.383-05:00<b>سفرنامه​ی کوبا (بخش نخست)</b><br />از هواپيما پياده می​شويم. هوای گرم و مرطوب به صورتمان می​خورد. ما را به ياد کيش مياندازد. همان آرامش به درونم رسوخ می​کند. راهنمای تور منتظرمان است. با لهجه​ی غليظ اسپانيايی، انگليسی صحبت می​کند. می​گويد که متاسفانه هتلی که ما رزرو کرده​ايم امشب جا ندارد و ما برای يک شب بايد به هتل ديگری برويم. می​گويد بابت عذرخواهی فردا به ما سرويس ويژه (VIP) خواهند داد و ۱۰۰$ هم اعتبار که بعدا بتوانيم از اين آژانس مسافرتی استفاده کنيم. چاره​ای نداريم جز اينکه بپذيريم. <br />ما را به هتل ۵ ستاره​ای می​برند. به نظر ميايد که ۲ تا ستاره زياد به آن داده​اند! تا اتاق را تحويل می​گيريم ساعت ۱۰ شب می​شود. می​رويم بيرون که چيزی بخوريم. دم در رستوران می​گويند که ساعت ۱۰ تعطيل شده. ما را می​فرستند که يک جا ساندويچ بگيريم. ساندويچ کالباس و ماهی تن. ساندويچمان را می​خوريم. به خودمان می​گوييم اشکال ندارد اگر شام خوب نخورديم عوضش از برنامه​های تفريحی استفاده می​کنيم. اين ساعت فقط ديسکو باز است. ۶-۵ تا نوجوان در يک سالن گنده که رقص نور دارد می​رقصند. خيلی سوت و کور است. بيرون مياييم. خنگ خدا اخمهايش تو هم است. من هم چندان خوشحال نيستم. ميرويم بخوابيم تا دست کم بتوانيم از فردا استفاده کنيم.<br /><center>***</center>روز بعد طبق قولشان ما را به هتل خودمان می​برند و زندگی شيرين می​شود. روز بسيار زيبايی است. هوا گرم و دلپذير است. آسمان آبی و همه جا سرسبز است. <br />آهان، پس اين بود کوبايی که می​گفتند! هتل ۴ ستاره​ی ما به مراتب از هتل ۵ ستاره​ی ديشبی بهتر است. نمی​دانم اين ستاره​ها را چطوری پخش می​کنند! هتل قبلی خيلی سوت و کور بود ولی اينجا خيلی زنده است. تا اتاق را تحويل بدهند با ديد زدن آدم​ها در لباس​ها و مايوهای رنگارنگ سرگرم می​شوم.<br />برای ناهار به بوفه می​رويم. غذا و دسر از همه رنگ. چيزهای خوشمزه فراوان است. البته کيفيت به خوبی کانادا نيست ولی کاملا پذيرفتنی است. پس از ناهار اتاق را تحويل می​گيريم، مايو می​پوشيم و به دريا می​رويم. اقيانوس اطلس فيروزه​ای، زيبا و وصف ناپذير است. هوا برای آبتنی عاليست. پس از دريا نوبت استخر است. استخر زيبای منحنی شکلی در محوطه​ی سرسبز هتل است. دورتادور آن درختان نخل برای تخت​های لم دادن سايه درست کرده​اند. جابجای محوطه، بارهای کوچک وجود دارد. يکی هم در ميان استخر است. موسيقی سالسا کنار استخر پخش می​شود و فضای شادی را ايجاد کرده است. هر روز برنامه​ی آموزش رقص سالسا کنار دريا و استخر برگزار می​شود. خنگ خدا نشنوه، آقا معلم​های رقص واقعا جيگرن! :)<br />هر شب ساعت ۹:۳۰ موسيقی زنده ، رقص و نمايش​های خنده​دار روی صحنه اجرا می​شود. خوب، اينجا جايی است که می​شود يک هفته به هيچ چيز جز استراحت و تفريح فکر نکرد. به ياد شهر تنبل​های کارتون پينوکيو ميافتم. نکند پس از يک هفته گوش​هايمان دراز شود!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-116852873039777956?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1166211296663002252006-12-15T14:26:00.000-05:002006-12-15T15:33:04.793-05:00تعطيلات آخر سال ميلادی برای يک هفته به کوبا می​رويم. از اين تورهای يک هفته​ای که شامل همه​ی هزينه​ها است (هر چی خواستی بخور، هر چی خواستی بنوش و همه​ی برنامه​های هنری و ورزشی و تفريحی). مقصدمان يک مجتمع تفريحی در جزيره​ای کوچک در شمال کوبا است که ساحل و دريای بسيار زيبايی دارد. جالبه که از هوای سرد کانادا به کوبا می​رويم که هوای گرم و مناسبی دارد. امروز دمای هوای آنجا را چک کردم ۳۰ درجه​ی سانتيگراد بالای صفر است و مناسب برای شنا و غواصی. مثل اينه که در نيمه​ی زمستان از تهران به کيش سفر کنيد (البته ناگفته پيداست که اين موقع سال معمولا هوای تورنتو بسيار سردتر از تهران است!).<br />می​خواهيم يک هفته همه چيز را فراموش کنيم و تنها به خوشگذرانی بپردازيم! آدم گاهی نياز داره که چند روز خودشو رها کنه و نگران هيچی نباشه. کريسمس را آنجا خواهيم بود ولی برای شب سال نو برمی​گرديم. به موقع برمی​گرديم تا ميهمانی شب سال نو با دوستانمان را هم از دست ندهيم!<br />برای همه​ی دوستان روزهای خوبی را آرزو می​کنيم.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-116621129666300225?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1164747352290423572006-11-28T15:55:00.000-05:002006-11-28T15:55:52.316-05:00خوشبختانه برخلاف پيش​بينی​ام تا اينجا هوا چندان سرد نشده و تحمل کردنی است. سال پيش در چنين روزهايی برف سنگينی باريده بود ولی امسال هنوز خبری نيست. فردا قراره دمای هوا به چهارده درجه بالای صفر برسه که برای اين موقع سال خيلی گرم و مناسبه! :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-116474735229042357?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1162676522875472352006-11-04T16:40:00.000-05:002006-11-04T17:08:58.100-05:00پس از مدت​ها گذارم به وبلاگ جناب آقای پدر وبلاگ​نويسی فارسی افتاد. چشمم به يکی از نوشته​ها افتاد. نام یک کاريکاتوريست سرشناس ايرانی را در آن ديدم و کنجکاو شدم آن را بخوانم: <br />" تقدیم به برادر مومن ... به مناسبت پایان ماه رمضان و سالگرد تولدش". لینکی است به یک آگهی... <br />آیا چنین نوشته​ای برای جناب پدر وبلاگ​​نويسی شرم​آور نیست!؟ با داشتن چنین پدری نمی​دانم چه آرزوی برای وبلاگ​نویسی فارسی باید کرد!<br />کنجکاو می​شوم و به وبلاگ جناب کاریکاتوریست سر می​زنم. نخستین نوشته​ای که می​خوانم داستان "شیر سماور، اگزوز خاور، تقدیم به داور مسابقه ..." است! با سرزدن به دیگر نوشته​های دو طرف می​بینم که این قصه سر دراز دارد. چه بسیار کسان دیگر نیز آتش بیار معرکه هستند و برای یک طرف هورا می​کشند. بازار تهمت​ و توهین داغ است.<br />شرم​آور است که در دریای بیکران اینترنت نیز جا برای برخی تنگ است و با پا روی سر دیگران گذاشتن می​خواهند بالا بروند. شاید خود را مرکز دنیا دانستن و تخریب دیگران بخشی از فرهنگ ما باشد. کاش می​شد که مهربان​تر باشیم و یاد بگیریم که به تفاوت​ها احترام بگذاریم.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-116267652287547235?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1161723116651720422006-10-24T15:36:00.000-05:002006-10-24T15:51:56.666-05:00برای او می​نويسم که عشقش سراسر وجودم را پر کرده است. <br />برای او که مهربانی​اش گرمابخش روزهای زندگی​ام است.<br />برای او که آغوش گرمش آرامش تن و روانم است.<br />برای او که هميشه همراه و همگام من است.<br />ميشولک جان دوستت دارم، هزار و بيست و دوازده تا!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-116172311665172042?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1161030888191130682006-10-16T15:33:00.000-05:002006-10-17T15:25:29.320-05:00می​گن: "سالی که نکوست از بهارش پيداست". من می​گم: "زمستانی که سرد است از پاييزش پيداست".<br />هفته​ی پيش در ماه آغازين پاييز در تورنتو برف باريد! البته زمان بارش بسيار کوتاه بود و ردی از آن باقی نماند ولی در منطقه​ی آبشار نياگارا که پايين​تر از تورنتو است و در جنوب درياچه​ی اونتاريو قرار دارد حسابی برف باريد.<br />فکر کنم اين زمستان خدا بايد به دادمان برسد!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-116103088819113068?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1158874430213807362006-09-21T16:32:00.000-05:002006-09-21T16:33:50.226-05:00روز جهانی صلح را به مردم مهربان، مهمان​نواز، خوش​مشرب و صلح​دوست ايران شادباش می​گويم. اميدوارم روزی برسد که مردم ايران همانگونه که هستند به دنيا شناسانده شوند.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-115887443021380736?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1154809265632271042006-08-05T15:19:00.000-05:002006-08-05T15:36:12.450-05:00چند روزی است که مامان و بابای ميشولک برای ديدنمان به تورنتو آمده​اند. حسابی ذوق​زده شده​ايم و زندگيمان پر جنب و جوش​تر و هيجان​انگيزتر شده است. برنامه​ريزی زيادی کرده​ايم که چه کارهايی به همراهشان انجام دهيم. از رفتن به کنسرت و سينما و جشنواره​ها گرفته تا سفر به مونترال و کنار دريا و آبشار نياگارا و پارک​های جنگلی. دو ماه خوش و شادی خواهيم داشت. البته سرمان هم شلوغ است و از سر کار به خانه برنگشته دوباره به همراهشان پی ديدنی​ها می​رويم! :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-115480926563227104?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1154400858432826592006-07-31T21:49:00.000-05:002006-07-31T21:55:38.756-05:00برای تماشای مسابقه​ی فينال جام جهانی به محله​ی ايتاليايی​ها رفته بوديم. مسابقه را همراه با گروهی دختر و پسر بيشتر ايتاليايی و در فضای آزاد ديديم. هنگامی که بازی را گروهی تماشا می​کنيد هيجان بيشتری دارد. با هر حرکت بازيکنان، تماشاگران نيز واکنش نشان می​دهند. پس از پايان بازی هم که غوغايی به پا شد و مردم تمام شهر را روی سرشان گذاشتند! شمار ايتاليايی​های تورنتو چشمگير است و اين احساس را برای ما پيش آورده بود که انگار در يکی از شهرهای ايتاليا هستيم و جشن قهرمانی برپاست!<br />تا توانستيم از شادی و جشن و پايکوبی مردم عکس و فيلم گرفتيم.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-115440085843282659?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1152069635705827992006-07-04T22:09:00.000-05:002006-07-04T22:21:42.896-05:00آرژانتین بدشانسی آورد و نتوانست آلمان را ببرد ولی ایتالیا حسابی خدمت آلمان رسید!<br />هر چند من دوستدار تیم آرژانتین هستم و پیروزی ایتالیا درد زیادی از من دوا نکرد!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-115206963570582799?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1151637077074614732006-06-29T22:03:00.000-05:002006-06-29T22:11:17.086-05:00دلم می‌خواهد که فردا تیم فوتبال آرژانتین جلوی چشم همه‌ی تماشاچیان آلمانی تیم آلمان را ببرد و پوزه‌ی این آلمانی‌های مغرور را به خاک بمالد! البته آرژانتین در این زمینه سابقه دارد و این بلا را در سال ۱۹۹۰ سر تیم ایتالیا آورده است.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-115163707707461473?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1149124350828867172006-05-31T20:12:00.000-05:002006-06-27T21:50:22.410-05:00چند روز است که سرگرم ریشه‌کن کردن علف‌های هرز باغچه هستم. در مدتی که سرگرم اسباب‌کشی و کارهای پیامد آن بودیم به کلی حیاط را فراموش کرده بودیم. این فراموشی به علف‌ها فرصت خوبی داده بود که تمام باغچه را پر کنند. البته باغچه‌مان جز چمن گیاه دیگری ندارد. چند روز پیش دیدم که علف‌های هرز آنچنان زیاد شده‌اند که کم و بیش دیگر چمنی دیده نمی‌شود! همین بود که مبارزه آغاز شد! در این چند روز به اندازه‌ی یک کیسه‌ی بزرگ علف هرز کنده‌ام. حالا دوباره چمن‌های سبز و زیبا پدیدار شده‌اند. البته همه جای باغچه پر از سوراخ‌های کوچک جای ریشه‌ی علف‌ها است. ماشین چمن‌زن هم خریده‌ام و این آخر هفته برنامه‌ دارم که چمن‌ها را کوتاه کنم و ریخت آبرومندی به حیاط بدهم.<br />باغبانی از کارهای سرگرم کننده و آرامش بخش است. میشولک هم چند جور تخم گل خریده و می‌خواهد گوشه‌ای از حیاط را گلکاری کند. <br />پریروز پس از تمیز کردن بخشی از باغچه، هنگامی که از داخل خانه به حیاط نگاه می‌کردم، یک صحنه‌ی زیبا دیدم. یک خرگوش وحشی زیبا از زیر پرچین‌ها گذشته و وارد حیاط شده بود و داشت با عجله علف‌های مورد پسندش را می‌خورد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-114912435082886717?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1146285017190304132006-04-28T23:29:00.000-05:002006-04-30T21:38:53.446-05:00چند هفته‌ی پرکار و دشواری را سپری کرده‌ایم. سه هفته پیش به خانه تازه‌مان اسباب‌کشی کردیم. پس از آن هر روزمان به باز کردن کارتن‌ها و چیدن وسایل و خریدن چیزهای مورد نیاز گذشت. به این همه دردسر اگر کار تمام‌وقت هردویمان را هم بیافزایید، دستتان می‌آید که چه اندازه گرفتار بوده‌ایم!<br />هر شب تا نیمه شب در حال بدو بدو هستیم. خوشبختانه کم‌کم خانه‌مان دارد ریخت خوبی پیدا می‌کند. برآورد من این است که تا آخر هفته‌ی آینده زندگیمان روی روال خواهد افتاد. چیدن و مرتب کردن خانه نو با همه‌ی سختی‌هایش خوشایند و جالب است. اینکه تصمیم بگیریم وسایلمان را چگونه بچینیم و چه چیزهایی بخریم، برای میشولک و من سرگرمی دلپذیری بوده و هست.<br /><br />پ.ن. گفتم اسباب‌کشی نکته‌ی بامزه‌ای یادم افتاد. افغان‌ها بجای اسباب‌کشی واژه‌ی "جاکشی" را بکار می‌برند! یکی از دوستانم یک همکار افغانی دارد. یک روز این آقا به دوستم گفتم بود که امروز خیلی خسته‌ام. دیشب با زنم تا نیمه شب داشتیم جاکشی می‌کردیم! :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-114628501719030413?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1142560298986474322006-03-16T20:41:00.000-05:002006-03-17T21:59:45.383-05:00فرا رسیدن خجسته نوروز باستانی را پیشاپیش به دوستان گرامی شادباش می‌گویم. برای همه‌ی دوستان و آشنایان ارجمند آرزوی خوشی و شادکامی دارم. امیدوارم که سال نو سالی خوب برای مردم مهربان و خونگرم کشورمان ایران باشد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-114256029898647432?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1139431628838364982006-02-08T15:46:00.000-05:002006-02-08T15:49:16.113-05:00مدتی است که به خاطر کارم مجبورم روزانه بيش از دويست و بيست کيلومتر (رفت و برگشت) رانندگی کنم. گذشته از هزينه​ی بنزين و استهلاک ماشين، مشکل رانندگی در هوای برفی نيز دارم. خوشبختانه امسال زمستان ملايمی داريم و مشکل چندانی تاکنون در جاده نداشته​ام. ژانويه​ی گذشته گرم​ترين ژانويه در صد سال گذشته بوده است!<br />اگر هوا دو هفته ديگر ياری کند برای من بس است چرا که دارم کارم را عوض می​کنم. دو هفته ديگر کار تازه​ام آغاز می​شود و رانندگی روزانه​ام به يک چهارم ميزان کنونی کاهش پيدا می​کند.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-113943162883836498?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1137031008256048362006-01-11T20:53:00.000-05:002006-01-11T20:57:39.460-05:00<IMG border="1" src="http://www.sharemation.com/yadegari/Progress.jpg"></IMG><br />بدون شرح!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-113703100825604836?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1136557839992677912006-01-06T09:30:00.000-05:002006-01-06T09:30:40.003-05:00- اسراييل بايد از صحنه روزگار محو شود.<br />- اسراييل بايد به اروپا منتقل شود.<br />- نسل​کشی يهوديان (هولوکاست) افسانه است.<br />- اميدوارم خبر پيوستن شارون جنايتکار به اجدادش انشااله قطعی باشد.<br />ببينم يک سياستمدار دانا در ايران پيدا نمی​شود تا ترمز رييس جمهور خردمند (!) کشورمان را بکشد؟<br />به راستی کسی نيست که الفبای دیپلماسی و سياست را به ايشان ياد بدهد؟<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-113655783999267791?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1136399816972646442006-01-04T13:35:00.000-05:002006-01-04T13:55:23.856-05:00تعطيلات کريسمس و سال نو به خوبی و خوشی به پايان رسيد. روزهای خاطره​انگيز و شادی را سپری کرديم. من ده روز تعطيل بودم که تمامش به خوشگذرانی گذشت. به همراه دوستان سفر چند روزه​ای به مونترال داشتيم. پس از آن هم چند تن از دوستان خوبمان به تورنتو آمدند. در آخر هم کنسرت اندی، شهرام شب​پره و ابی پايان خوبی برای همه​ی شادی​ها بود.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-113639981697264644?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1134061384479624922005-12-08T11:57:00.000-05:002005-12-10T17:09:33.480-05:00هفته​های آخر سال ميلادی است. همه در جنب و جوش هستند. روزهای خريد رفتن و هديه خريدن است. شوق زيادی در مردم ديده می​شود. هر کجا که پا می​گذاری موسيقی کريسمسی پخش ميشه. فروشگاه​ها تخفيف​های چشمگير و ويژه روی اجناسشان می​دهند. ما هم اين روزهای سال که می​رسه جوگير ميشيم و بيشتر خريد می​کنيم. حالا درسته که اينجا قوم و خويش نداريم ولی برای خودمان که می​تونيم الکی چيزای تازه بخريم!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-113406138447962492?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1131395691912171342005-11-07T15:24:00.000-05:002005-11-07T15:37:32.876-05:00<strong>افسوس!</strong><br />دارم کتابی می​خوانم در مورد زندگی دکتر مصدق. فقط می​تونم بگم افسوس!<br />راستی چرا تو مدرسه به ما هيچی در مورد مصدق ياد ندادند؟<br />تنها چيزی که هميشه تو امتحان تاريخ در مورد مصدق می​پرسیدند اين بود:<br /><em><strong>اشتباهات مصدق چه بود؟</strong></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-113139569191217134?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1131303346029092102005-11-06T13:41:00.000-05:002005-11-06T14:43:56.373-05:00چند روز پیش رفته بودیم برای مشاوره بدنسازی. شگفت‌آور اینکه دریافتم ۳۱٪ از وزن بدن من چربی است و ۶۹٪ ماهيچه و استخوان و... است.<br />برای من که به نسبت آدم لاغری به شمار می​آيم نسبت بدی است. بايد نزديک به چهار کيلو و نيم چربی بسوزونم و شش کيلو ماهيچه درست کنم تا تبديل به يک آدم متناسب و تندرست بشوم. در کل بايد يک کيلو و نيم وزن اضافه کنم ولی سوزاندن این چهار کيلو و نيم چربی بايد کار بسيار سختی باشد.<br />مربی ورزش معتقد بود که اين نسبت چربی باعث کمبود انرژی و تمرکز نداشتن برای درس خواندن می​شود! در ضمن کلی به خاطر نخوردن صبحانه سرزنشم کرد. گفت که قهوه و شيرينی صبحانه نيست و بايد نان و مربا و شير و خلاصه صبحانه درست و حسابی بخورم. اين يکی را ديگر نمی​دانم چه کنم چون صبحها اصلا ميلی به خوردن صبحانه کامل ندارم.<br />نزديک به چهار ماه بود که ورزش نکرده بوديم. حالا بايد دوباره ورزش را جدی بگيريم.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-113130334602909210?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1129475621601567842005-10-16T10:05:00.000-05:002005-10-16T10:33:22.203-05:00پس از سال‌ها که از دوران درس و دانشگاه می‌گذرد درس خواندن چندان کار ساده‌ای نیست. اینکه چند ساعت یکجا بنشینی بدون اینکه حواست به مسایل گوناگون پرت شود. برای تمرکز کردن دچار مشکل شده‌ام. به هر بهانه‌ای می‌خواهم از جایم بلند شوم و خلاصه یکجوری در بروم! بهترین راه چاره‌ای که تا حالا پیدا کرده‌ام نشستن در کتابخانه یا کافی‌شاپ است. اینطوری دست کم از تلویزیون، یخچال، تلفن و مهمتر از همه اینترنت دور می‌شوم. پیشرفت مطالعه‌ام از برنامه ریزی که روی کاغذ کرده‌ام کندتر است ولی احساس می‌کنم که روز به روز بهتر می‌شوم. ظاهرا درس خواندن هم یک جور عادت است.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-112947562160156784?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1128818241680095552005-10-08T19:28:00.000-05:002005-10-08T20:11:02.423-05:00در نوشته‌ی پیشین در مورد اینکه پدر و مادرم از برخورد خوب فروشندگان اینجا خوششان آمده بود نوشته بودم. برخورد خوب فروشندگان و سرویس دهندگان در اینجا پس از چند سال کم‌کم از یادمان می‌برد که گروهی از فروشندگان و مغازه‌داران در کشور گل و گلابمان ایران چگونه با مشتریان برخورد می‌کنند!<br />یادم می‌آید یکی از دوستان که پس از سال‌ها زندگی در کانادا کمی لوس و بد عادت شده است در سفری به ایران بنا داشت دوچرخه‌ای برای برادر کوچکش که در ایران زندگی می‌کند بخرد. پس از ورود به یک فروشگاه دوچرخه فروشی به روال همیشه به فروشنده گفته بود که می‌خواهد یک دوچرخه بخرد ولی هنوز تصمیم نگرفته که چه مدلی را انتخاب کند. او انتظار داشت که مغازه‌دار مدل‌های گوناگونی نشانش دهد و راهنمایی‌اش کند. فروشنده همانجا که نشسته بود بی آنکه دست کم سرش را بالا کرده به او نگاه کند، با بی‌تفاوتی گفته بود:<br />"برو هر وقت تصمیم گرفتی چه مدلی بخری بیا!"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-112881824168009555?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1127939163964166532005-09-28T15:25:00.000-05:002005-09-28T16:05:08.130-05:00يک ماه ميزبان پدر و مادرم بوديم. يک ماهی که به تندی گذشت و تنها خاطره​ای خوش برايمان به جا گذاشت. به همراهشان از جاهای ديدنی زيادی ديدن کرديم. بيشتر از همه از آبشار نياگارا، شهر Niagara-On-The-Lake و چشم​انداز شهر از فراز برج CN Tower خوششان آمده بود.<br />برايشان جالب بود که همه گونه غذای ايرانی از خورشت​های گوناگون تا نان بربری و سنگک را می​توان در تورنتو خريد. پدرم با دقت ويژه​ی خودش آمار گرفته بود که نزديک به ۱۰ مجله​ی فارسی در تورنتو به چاپ می​رسند که البته جملگی رايگان پخش می​شوند. خوردن چلوکباب برگ خوشمزه با گوجه و کره و سماق و دوغ در يکی از رستوران​های ايرانی تورنتو همراه با نوای موسيقی شاد ايرانی نيز برايشان خوشايند بود.<br />رانندگی درست رانندگان در خیابان​ها و بزرگراه​ها و همچنین سرسبزی شهر نیز از دیگر چیزهایی بود که برایشان چشمگیر بود. بستن کمربند خودرو را در روزهای نخست فراموش می​کردند که آوای هشداردهنده​ی باز بودن کمربند، یادآوریشان می​کرد! از اینکه هنگام خرید همه جا فروشندگان با خوشرویی و مهربانی با آنها برخورد می​کردند و کارشان را راه می​انداختند نیز خوششان می​آمد. بسياری از لحظه​های با آنها بودن را با کمک دوربين عکاسی و فيلم​برداريمان شکار کرده و جاودانه کرديم.<br />آرزو می​کنم هر جا که هستند تندرست و خوش باشند و به زودی بتوانیم دوباره ببینیمشان.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-112793916396416653?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1124836359985287192005-08-23T17:29:00.000-05:002005-08-23T17:38:22.890-05:00مامان و بابای من اومدن پیش ما و یک ماه می‌مونن. کلی ذوق کرده‌ایم و من از خوشحالی دارم رو ابرها راه میرم!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-112483635998528719?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1124122083930854602005-08-15T11:07:00.000-05:002005-08-15T19:28:01.906-05:00چند روز پيش همراه چند تا از دوستان رفتيم به يک رستوران لهستانی. يک رستوران دنج و بسيار قشنگ. تزيينات کوچک و قشنگ تمام در و ديوار را پوشانده بود و يک فضای خانگی و دلنشين ايجاد کرده بود. يک پيانوی قديمی گوشه سالن بود که همه ما را ياد رستوران کانديد توی سريال ارتش سری انداخته بود. پيرمردی که ظاهرا صاحب رستوران بود پيانو می​زد. خانومی که به نظر می​رسيد همسرش باشد، وقتی از پذيرايی و سرو غذا فارغ می​شد، با ويولون او را همراهی می​کرد. اين خانوم ظاهر تيپيک لهستانی​ها را داشت. صورت گرد و تپل، سرخ و سفيد، با چشم​های روشن. ناگهان خانومه با ويولونش اومد جلوی ميز ما که حدودا ۱۰ نفری بوديم و به زبان فارسی اما با لهجه شديد خارجی پرسيد: غذا خوب بود؟<br />ما که همه چشمهايمان گرد شده بود باور نکرديم که خانومه فارسی بلده و فکر کرديم که چند کلمه​ای از مشتری​هايش ياد گرفته، به انگلیسی جواب دادیم . خانومه با خنده گفت: راست می​گين؟ جدی می​گين؟<br />ما باز هم چشم​هايمان گرد​تر شده بود. او هم برای اینکه حسابی همه ما را شگفت​ زده کند، شروع کرد به نواختن آهنگ تولدت مبارک. ما هم ذوق​ زده باهاش دست زديم. سپس به فارسی از ما پرسيد که از تهران آمده​ايم يا نه و...<br />وقتی ازش پرسيديم که فارسی از کجا ياد گرفته، فقط با شيطنت گفت: من يک شيطونم!<br />اينهم از عجايب روزگار! فقط اميدوارم حرفهای ما را وقتی به هم می​گفتيم که آيا ويولون درست کوک نيست يا خودش، نشنيده باشه! :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-112412208393085460?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1122568919263463212005-07-28T11:41:00.000-05:002005-07-28T12:13:44.046-05:00<strong>Moonlighting</strong><br />بالاخره تونستم DVD سريال مورد علاقه​ام Moonlighting را پيدا کنم. سه سال بود که توی کانادا دنبالش بودم. هميشه کانال​های تلويزيون را نا​اميدانه عوض ميکردم شايد يکجا اين سريال را پخش کند. عجيب بود که هيج کانالی اين سريال را پخش نمی​کرد در ​حاليکه ساير سريال​ها مرتب تکرار می​شوند. اين سريال يکی از بهترين سريال​هايی است که تا به حال ديده​​ام. بازيگری Bruce Willis (عشق من) و Cybill Shepherd براستی اين سريال را ديدنی کرده . :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-112256891926346321?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1121457890873797452005-07-15T15:04:00.000-05:002005-07-15T15:22:52.806-05:00چه ناخوشايند است که ببينيم مادری از کودکان دلبندش دور مانده و بی​قراری می​کند. باور دارم که نبايد کودکان را در سر دوراهی چشم​پوشی از پدر يا مادر قرار داد. کودکان بيگناه و پاک به وجود هر دو نياز دارند. يک کودک خردسال توان گزينش ميان پدر و مادر را ندارد. این بزرگترها هستند که مانند کالا با بچه​ها برخورد می​کنند و با خودخواهی به هر سو می​کشندشان.<br />بياييد هوشيارانه​تر و با آينده​نگری بچه​دار شويم.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-112145789087379745?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1121194917663097212005-07-12T14:01:00.000-05:002005-07-12T21:47:15.836-05:00خواهرزاده کوچولويم وقتی از بالکن خانه​شان ماشينشان را ديد که در نتيجه يک تصادف داغون شده بود، به گريه افتاد و گفت: ماشينمون شکسته! بوسش کنين خوب بشه!<br />وای که چقدر دلم برای دورانی تنگ شده که هر چی خراب می​شد، با يک بوس خوب می​شد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-112119491766309721?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1121016829223664402005-07-10T12:32:00.000-05:002005-07-10T12:36:21.353-05:00<b>راه جلوی شرکت ما در زمستان و تابستان</b><br /><IMG border="1" src="http://www.sharemation.com/yadegari/Company1.jpg"></IMG><br /><IMG border="1" src="http://www.sharemation.com/yadegari/Company2.jpg"></IMG><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-112101682922366440?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1120145446224922262005-06-30T10:23:00.000-05:002005-06-30T10:30:46.230-05:00<b>پنج بهار نيکو</b><br />چه نيکوست در زندگی همسری داشتن<br />چه نيکوست همسری همراه داشتن<br />چه نيکوست همراهی هم​انديش داشتن<br />چه نيکوست هم​انديشی مهربان داشتن<br />چه نيکوست مهربانی چو ميشولک داشتن<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-112014544622492226?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1119968346653806832005-06-28T09:18:00.000-05:002005-06-30T10:44:04.916-05:00برايشان هوايی است که نفس می​کشند<br />هیج نمی​دانند که شادی چه بهایی دارد برای برخی<br />هیچ نمی​دانند که گاهی تمام این سادگی​ها چه پیچیده است<br />و چه دست نیافتنی!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-111996834665380683?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1119227622859473892005-06-19T19:33:00.000-05:002005-06-23T09:08:30.126-05:00<a target="_blank" style="text-decoration:none" href="http://weblog.raminia.com/?p=1576">اين نوشته</a> را درباره​ی انتخابات بخوانيد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-111922762285947389?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1118324457522874072005-06-09T08:40:00.000-05:002005-06-09T08:40:57.523-05:00<IMG border="0" src="http://www.sharemation.com/yadegari/GermanyWorldCup.jpg"></IMG><br />هورا جام جهانی!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-111832445752287407?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1118164502776591502005-06-07T12:13:00.000-05:002005-06-08T18:35:28.743-05:00<strong>يوسف</strong><br />دوست لبنانی​ام -يوسف- بر اين باور است که ما ايرانی​ها مردمان بسيار خوشبختی هستيم که کشورمان آرمان شهر جمهوری اسلامی است. يوسف يک پسر به ظاهر امروزی است. برنامه​نويس کامپيوتر است. اهل مطالعه است و اطلاعات عمومی خوبی دارد. وقتی از مشکلات کشورمان برايش می​گويم، شگفت زده می​شود. باور نمی​کند. سکوتی معنی​دار می​کند.<br />چندی پيش به من گفت: نمی​دانم چرا تمام ايرانی​های مقيم کانادا از وضعيت ايران ناراضيند! <br />با هر ايرانی که صحبت می​کند، حرف​های مشابهی می​شنود. فکر می​کند ما اقليت خاصی هستيم که چون از شرايط راضی نبوده​ايم مهاجرت کرده​ايم. به او مي​گويم ما اقليت نيستيم. بيشتر مردم ايران مثل ما فکر می​کنند. اقليت آن کسانی هستند که مردم از آنها ناراضيند و دارند ايران را نابود می​کنند.<br />می​گويد: اگر اکثريت ناراضيند پس چرا به دولت رای داده​اند و می​دهند؟!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-111816450277659150?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1117923558161993972005-06-04T14:03:00.000-05:002005-06-05T02:18:52.886-05:00<b>چند نکته</b><br />چند نکته درباره‌ی خط لاتین پیشنهادی برای زبان فارسی:<br />۱- این خط را من به وجود نیاورده‌ام. چنین کاری نیاز به دانش و تخصصی دارد که در من نیست! من را می‌توان تنها یک علاقمند به این موضوع دانست. پس از سرزدن به چند تارنما که روی این موضوع کار کرده‌اند و خواندن نوشته‌هایشان، علاقمند شدم وبلاگ دوممان (Yâdegâri) که آینه‌ی وبلاگ نخست است را ایجاد کنم و به این خط در آن بنویسم. برای نمونه می‌توانم از تارنماهای <a style="text-decoration:none" target="_blank" href="http://www.unipers.com">www.unipers.com</a> و <a style="text-decoration:none" target="_blank" href="http://www.eurofarsi.com">www.eurofarsi.com</a> نام ببرم (البته خط و قواعد پیشنهادی در این دو تارنما تفاوت ناچیزی با هم دارند).<br />۲- به باور من تغییر خط می‌تواند برای پیشرفت کشورمان سودمند باشد. چنانچه بخواهید بیشتر با مشکلات بکار بردن خط عربی برای زبان فارسی آشنا شوید می‌توانید به تارنماهایی که وجود دارند از جمله دو تارنمای بالا سر بزنید.<br />۳- من هیچ آگاهی از باورها و گرایش‌های اجتماعی و سیاسی گردانندگان تارنماهای بالا ندارم و تنها آنها را به چشم هم‌وطن‌هایی که دلسوز کشورشان و خواهان پیشرفتش هستند نگاه کرده و تحسینشان می‌کنم.<br />۴- خط لاتین پیشنهادی برای زبان فارسی را با خط پینگلیسی اشتباه نگیرید! خط پینگلیسی که در آن برای بسیاری از صداها حروف ترکیبی همچون KH, SH, CH, ZH بکار برده می‌شود ارتباطی به خط ساده و روان پیشنهادی ندارد.<br />۵- خوشبختانه بيشتر قلم‌های پر کاربرد مانند Arial و Times New Roman و Verdana اين سه حرف افزوده شده به خط لاتين برای پشتيبانی زبان فارسی (Â,Š,Ž) را دارند. برای داشتن صفحه کليد تایپ نيز می‌توان از تارنماهای بالا کمک گرفت.<br />۶- جالب است که با وجود گوشزد کردن‌های فراوان هنوز هم گاهی دوستان گرامی تغییر خط را با تغییر زبان اشتباه می‌گیرند! زبان مادری ما زبان شیرین فارسی است که هیچکس نمی‌خواهد و البته نمی‌تواند تغییرش دهد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-111792355816199397?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1117722985595554702005-06-02T09:17:00.000-05:002005-06-02T15:50:32.276-05:00<b>يک نوشته​ی نمونه برای آشنايی با لهجه​ی تاجيکی</b><br /><br />خبر زير را از تارنمای فارسی بی​بی​سی در بخش اخبار تاجيکستان برداشته​ام (جمله​ی نخست خبر):<br /><br /><b>مراسم عروسی گروهی</b><br />روز يکشنبه (۲۲ مه) برای نخستين بار ۱۰۰ زوج از مناطق مختلف تاجيکستان در يک مراسم عروسی گروهی در شهر دوشنبه ازدواج کردند. <br /><br />همين خبر با خط سيريليک:<p align=left><b>Маросими арусии гурухи</b><br />Рузи якшанбе (22 май) барои нахустин бор 100 завч аз манотики мухталифи Точикистон дар як маросими арусии гурухи дар шахри Душанбе издивоч карданд.<br /><p><br />بازنویسی از متن سيريليک با کمک سیاهه​ی آواهای الفبای اين خط (اگر اشتباه نکرده باشم) برای آشنایی با لهجه​ی تاجیکی:<br /><br /><b>مراسیمی عروسیی گروهی</b><br />روزی يکشنبه (۲۲ می) برای نخوستين بار ۱۰۰ زوج از مناطیقی مختلیفی تاجيکيستان در يک مراسیمی عروسیی گروهی در شهری دوشنبه ایزدیواج کردند.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-111772298559555470?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1116869123503299012005-05-23T12:25:00.000-05:002005-05-23T13:35:16.943-05:00چند روز پیش در تلویزیون برنامه‌ای دیدم در رابطه با بیماری وسواس و بررسی روان‌شناختی آن. مساله‌ای که برایم کاملا تازگی داشت این بود که بیماری وسواس نه تنها یک رفتار اکتسابی است، بلکه می‌تواند ارثی باشد. برای نمونه کودک شما بدون مدل کردن رفتارهای پدر و مادر نیز ممکن است وسواس را به ارث ببرد. نکته‌ی جالب توجه اینکه یک رفتار که به نظر می‌آید کاملا جنبه‌ی روحی و روانی دارد، به واکنش‌های شیمیایی درون بدن مربوط است و حتی کمبود ویتامین ب‌۶ نیز می‌تواند رفتارهای وسواس‌گونه در فرد ایجاد کند!<br />چندی پیش برنامه‌ی دیگری دیدم که چنین تحلیلی را در مورد عشق می‌کرد و اینکه عشق صرفا یک احساس معنوی نیست. منشا عشق و جاذبه‌ی جنسی یک سری واکنش‌های شیمیایی و مادی است. برای نمونه اگر دانشمندان بتوانند همان واکنش‌هایی را که ایجاد جاذبه‌ی جنسی می‌کند روی یک سنگ انجام بدهند، ممکن است انسان عاشق سنگ شود. با تحلیل این مساله، گفتگویی پیش آمد در مورد جنایت، قتل و بسیاری دیگر از رفتارهای ناپسند اجتماعی و اینکه انگیزه قتل و جنایت به سادگی می‌تواند از یکسری واکنش‌های شیمیایی بدن سرچشمه بگیرد.<br />بسط این مساله بسیار وحشت‌آور است. به سادگی تمام رفتارهای بشر و تمام آنچه ما به عنوان روح و معنویت می‌شناسیم جنبه‌ی مادی و شیمیایی پیدا می‌کند. برای نمونه فرزند انسان ممکن است با تربیت درست و بهترین آموزش خوب و بد به دلیل واکنش‌های شیمیایی که در بدنش انجام می‌شود تبدیل به یک آدمکش شود. درست همانگونه که ممکن است دچار بیماری سرطان یا بیماری دیگری شود. اندیشیدن به این مساله مرا به وحشت میاندازد. به راستی که انسان موجود پیچیده‌ای است.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-111686912350329901?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1115843455148035582005-05-11T15:28:00.000-05:002005-06-05T10:27:29.250-05:00دو نمونه از نظرهای خوانندگان درباره​ی خط تازه​ی فارسی و پاسخ​های داده شده:<br /><br /><b>نظر:</b><br />"من هم موافقم ولی باید در مورد نوشته‌های تاریخی و کلاً اینکه دیگر نسلهای آینده نمیتوانند به آثار گذشته رجوع کنند فکری کرد."<br /><br /><b>پاسخ:</b><br />"دوست گرامی ما می‌توانیم تمام کتاب​های پیشین را دوباره با الفبای تازه چاپ کنیم. تنها می‌ماند کتاب​های خطی قدیمی که مگر چند نفر ما در طول عمرمان کتاب خطی خوانده‌ایم که بخواهیم نگران آن باشیم!؟ از طرف دیگه کسی جلوی یادگیری الفبای عربی کنونی را نیز نمی‌گیرد و برای اینکه بتوان کتاب‌های قدیمی را خواند و همچنین برای اینکه مذهبی‌ها نگران بیگانه شدن با قرآن نباشند می‌توان الفبای عربی را نیز به کودکان یاد داد ولی الفبای رسمی و اداری را به الفبای تازه تبدیل کرد."<br /><br /><b>نظر:</b><br />"سلام. اینکه الفبای ما لاتین باشه یا عربی باشه به نظر من خیلی فرقی نمیکنه.. چه فرقی میکنه چون از عربا خوشمون نمیاد خطمون رو عوض کنیم و شبیه لاتینش کنیم؟ بازم میشه شبیه نه... خیلی فرقی نمیکنه... خط تازه ای نیست که ... مثل چینی و ژاپنی که اصلأ یه خط دیگه است و حروفش هم فرق میکنه...<br />به شعرهای شاعرامون فکر کردی؟ <br />اون همه پیشینه چی میشه؟ میشه دوباره چاپشون کرد با این فونت جدید که میگی درست... اما وقتی حافظ میگه الا یا ایها الساقی......... بخوای دوباره بنویسیش مسخره نیست؟<br />دیدیم که همین خط خودمون داره تغییر میکنه مثلأ دیگه کمتر کسی می نویسه حتی! حتا رو این شکلی می نویسن یا احتمالن به جای احتمالأ و خیلی نمونه های دیگه که دیدم اما یادم نیست.... <br />با لغتهای وام گرفته شده از عربی که کم هم نیستند چکار میکنید؟ در اینکه نوشتن فارسی سخته شکی نیست من همیشه پر از غلط دیکته ای می نویسم اما آخه با بوعلی سینا چه می کنید؟"<br /><br /><b>پاسخ:</b><br />"دوست گرامی دقيقا متوجه منظورت نشدم. برای نمونه پرسيده​ای با لغات وام گرفته از عربی چه می​کنيد. با اين لغات نيز مانند ديگر لغت​ها برخورد می​کنيم و با خط تازه می​نويسيم! مانند همين واژه​ی "دقيقا" که خودم اينجا به کار برده​ام که در خط تازه تبديل می​شود به "Daqiqan". با بوعلی سينا نيز همچون ديگران برخورد می​کنيم و کتاب​هايش را با خط تازه چاپ می​کنيم! نمی​دانم تفاوتش چيست! شايد منظورت کتاب​های خطی (دست نویس) بوعلی سينا باشد که الان نيز خواندنشان برايمان آسان نيست و برای در اختيار همگان قرار دادنشان چه با خط عربی و چه با خط لاتین نياز به چاپ با حروف چاپی دارند.<br />من معتقدم که اگر ما خطی از خودمان داشتيم حتی اگر آن خط مشکلاتی هم داشت به خاطر تعلق خاطر و احساس مالکيت داشتن در برابر تغييرش مقاومت می​کرديم. ولی وقتی خطی از خودمان نداريم و بايد خط ديگران را به کار ببريم چرا آن را که ساده​تر و کم دردسرتر است به کار نبريم؟<br />همچنين همانگونه که پيش از اين نيز گوشزد کردم شايد لازم باشد که آموزش خط عربی به نوآموزان را کماکان ادامه داد ولی خط تازه را به عنوان خط رسمی و اداری به کار برد."<br /><br />شما چه فکر می​کنید؟<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-111584345514803558?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1114199499754935862005-04-22T14:51:00.000-05:002005-04-23T08:57:10.333-05:00<b>خط تازه برای زبان فارسی</b><br />دوستانی که چشمان تيز و نگاه دقيق دارند چنانچه در چند هفته‌ی گذشته به وبلاگ ما سر زده باشند بايد لينک تازه‌ی کنار صفحه‌ی اصلی را ديده باشند. اشاره‌ام به لينک "Yâdegâri" است. چندی است که در کنار نوشتن با خط عربی (همين نوشته‌ها که میخوانيد)، نوشته‌هايمان را با خط تازه‌ی پيشنهادی برای زبان فارسی نيز در وبلاگ دوممان (Yadegari2.blogspot.com) می‌نويسم. اين خط برای ما ايرانيان تازگی دارد و چندان آشنا و خودی به نظر نمی‌آيد. به ويژه آنکه روال ما ايرانيان است که در برابر هر دگرگونی مقاومت کنيم و به سادگی به آن تن ندهيم. ولی باور دارم که خط تازه در درازمدت خواهد توانست جايگاه مناسبی پيدا کند و مشکلات نگارش زبان فارسی را کاهش چشمگير دهد.<br />در اينجا نمی‌خواهم به مشکلات خط عربی برای نگارش زبان فارسی بپردازم که در حوصله و تخصص من نيست. دوستان گرامی کم و بيش با آن آشنا هستند. علاقمندان همچنين می‌توانند به سادگی نوشته‌های موجود در اين باره را در اينترنت يافته و بخوانند. خط تازه‌ی زبان فارسی بر مبنای الفبای لاتین است و زمان نه چندان کوتاهی است که پیشنهاد شده. من خوشبین هستم که با پشتیبانی و پیروی از یک شیوه‌ی حساب شده و پیاده‌سازی گام به گام، امکان جا انداختن و همگانی کردن این خط در یک بازه‌ی زمانی ده ساله وجود دارد. در نخستین گام باید فارس ‌زبانها را با آن بیشتر آشنا کرد.<br />نیازی به گوشزد کردن نیست که ما سالیان سال به خط عربی خو گرفته‌ایم و با همه‌ی ایرادها و محدودیت‌هایش می‌توانیم به روانی و تندی به این خط بخوانیم و بنویسیم. پس نباید تندتر خواندن یا به چشم آشناتر بودن خط عربی را ملاک ارزیابی قرار دهیم که کار نیکو کردن از پر کردن است. همانگونه که اگر کسی به یک خانه‌ی تازه، هر چند بزرگتر و بهتر اسباب‌کشی کند تا مدتی احساس آسودگی نمیکند و اگر به خانه‌ی پیشین سر بزند احساس آشناتر بودن و خودمانی‌تر بودن میکند. همچنین مانند هر دگرگونی دیگری خط تازه‌ی پیشنهادی نیز باید آزموده شود تا اگر کاستی یا کمبودی داشت برطرف شود و پخته‌تر و کاراتر شود. نخستین مشکلی که من در این راستا به آن برخوردم نداشتن یک متن‌نگار مناسب برای تایپ خط تازه‌ی فارسی است. اگر کسی از دوستان متن‌نگاری می‌شناسد خواهشمندم که راهنمایی‌ام کند.<br />در پایان امیدوارم همه‌ی دوستان به تفاوت خط یک ملت و زبان یک ملت آگاه باشند و خدای ناکرده برداشت نادرست پیش نیاید که گروهی می‌خواهند زبان فارسی را کنار بگذارند!<br />زبان شیرین فارسی زبان ما ایرانیان بوده و همیشه نیز خواهد بود.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-111419949975493586?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1113962399498358102005-04-19T20:59:00.000-05:002005-04-19T20:59:59.496-05:00دوستی داشتم که به خاطر علاقه به همسرش حاضر شد روسری سر کند. کسی را می‌شناسم که به خاطر همسرش حاضر شد روسری‌اش را بردارد.<br />من فکر می‌کنم که اگرچه گاهی عشق آنقدر ارزش دارد که به خاطرش گذشت کنی، اما هيچ عشقی آنقدر ارزش ندارد که به خاطرش اعتقاد و خودت را عوض کنی. چون تو می‌توانی خودت را همانگونه که هستی عرضه کنی. وقتی يک شخصيت مجازی برای خودت درست می‌کنی (که تو نيستی)، ديگر چيزی برای عرضه کردن نداری. خيلی زود خودت هم از اين شخصيت مجازی زده می‌شوی و احساس مظلوم بودن می‌کنی. احساسی که به راحتی می‌تواند عشق را نابود کند.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-111396239949835810?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1112990517211889002005-04-08T15:01:00.000-05:002005-04-08T15:16:25.456-05:00<b>بهار</b><br />بوی بهار تو شهرمون پيچيده! الان رفتم بيرون چند دقيقه قدم زدم و از هوای آفتابی و خنکی دلپذير هوا شادمان شدم. پس از ماه‌ها سوز و سرما، باز دوباره هوا خوب شده. بايد دست به کار بشيم و برنامه‌ی پيک‌نيک و خوشگذرانی رو راه بندازيم که غفلت موجب پشيمانی است! بايد بيشترين بهره را از هوای خوب ببريم.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-111299051721188900?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1112803299000933612005-04-06T10:40:00.000-05:002005-05-19T21:19:36.730-05:00نتيجه‌ی نظرسنجی پيشين درباره‌ی اينکه "چقدر به ايرانی بودن خود افتخار می‌کنيد" کمی نگران کننده است. گرچه شمار نظرها چندان زياد نبود و نمی‌توان برداشت درستی داشت ولی در همين اندازه نيز چندان دلگرم کننده نيست. پنجاه درصد شرکت کنندگان گزينه‌ی ۱ (خيلی زياد) را برگزيده‌اند. می‌توان نتيجه گرفت که نيم ديگر نظردهندگان به ايرانی بودن خود خيلی افتخار نمی‌کنند. اگر گزينه‌ی ۲ (احساس خوبی دارم) را نيز جزو پاسخ‌های خوب بدانيم درصد ايرانی‌های وطن‌دوست شرکت کننده در نظرسنجی به هفتاد و پنج درصد می‌رسد که کم و بيش پذيرفتنی است. بايد از اينکه عنصر ايرانی بودن ارزشش نزد ما ايرانيان کمرنگ شود نگران باشيم. کشور ما ايران موزاييکی از قوم‌های ايرانی گوناگون است که به دور از تفاوت‌های زبانی و گويشی همه از يک نژاد و تبار هستند. تا آنجا که بيشتر مواقع با ديدن يک ايرانی در يک کشور خارجی به سادگی می‌توان ايرانی بودنش را تشخيص داد. بی آنکه نياز باشد بدانی او از کداميک از قوم‌های ايرانی مانند فارس، ترک، کرد، لر، گيلکی، بلوچ ... است.<br />اگر ایرانی بودن جایگاهش کمرنگ شود آنگاه قوم‌گرایی میدان خودنمایی پیدا می‌کند. پدران ما سالیان سال تلاش کرده‌اند تا قوم‌گرایی در کشور ما جایگاهی نداشته باشد. بر خلاف کشورهای همسایه مانند عراق یا افغانستان، در ایران تاکنون متداول نبوده که مردم برای نمونه در انتخاب رییس جمهور یا نمایندگان مجلس به قومیت آنها توجه کنند. بلکه همواره چنین گزینش‌هایی در ایران بر اساس گروه‌بندی‌های سیاسی انجام شده است. برای نمونه در انتخابات دوره‌ی گذشته‌ی مجلس، بسیاری از مردم تهران به کاندیداهای دوم خردادی رای دادند بی آنکه بدانند یا اهمیت دهند که هر کدام از کاندیداها از چه قومی هستند. یا برای نمونه فکر نمی‌کنم کسی بداند که وزیران کابینه‌ی کنونی هر کدامشان چه قومیتی دارند. در سطوح پایین‌تر همچون گزینش مدیر کل یا مدیر عامل‌ سازمان‌ها و شرکت‌های دولتی و خصوصی نیز چنین است.<br />امید است که چنین مرزبندی‌های قومی هیچ گاه در کشورمان ایران فرصت خودنمایی پیدا نکند و همه‌ی ما ایرانی‌ها خودمان را تنها ایرانی بدانیم و به ایرانی بودن خود نیز افتخار کنیم.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-111280329900093361?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1111683705341153782005-03-24T11:57:00.000-05:002005-03-24T12:04:27.793-05:00<strong>نظر سنجی:</strong> ( لطفا از گزینه‌های ۶-۱ یکی را انتخاب کنید.)<br /><br />چقدر به ایرانی بودن خود افتخار می‌کنید؟<br /><br />۱- خیلی زیاد<br />۲- احساس خوبی دارم<br />۳- کمی<br />۴- بی‌تفاوتم<br />۵- اصلا افتخار نمی‌کنم<br />۶- شرمزده‌ام<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-111168370534115378?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1111166958932766202005-03-18T12:25:00.000-05:002005-03-18T12:33:45.343-05:00<IMG border="0" src="http://www.sharemation.com/yadegari/Norouz3.jpg"></IMG><br />خجسته نوروز باستانی را به همه‌ی دوستان خوبم شادباش می‌گویم. سالی خوب همراه با شادی‌ها و خوشی‌های فراوان برای همه‌ی دوستان گرامی آرزو می‌کنم و اميدوارم که سال نو برايتان سال رسيدن به خواسته‌هايتان باشد. از درگاه خداوند توانا برای همگی خواهان تندرستی و کامروایی هستم.<br />هر روزتان نوروز باد<br />نـوروزتان پيـروز باد<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-111116695893276620?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1110731939153922602005-03-13T11:33:00.000-05:002005-03-15T14:15:06.053-05:00بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک<br />شاخه‌های شسته، باران خورده، پاک<br />آسمان آبی و ابر سپيد<br />برگ‌های سبز بيد<br />عطر نرگس، رقص باد<br />نغمه شوق پرستوهای شاد<br />خلوت گرم کبوترهای مست<br />نرم نرمک می‌رسد اينک بهار<br />خوش به حال روزگار<br />خوش به حال چشمه‌ها و دشت‌ها<br />خوش به حال دانه‌ها و سبزه‌ها<br />خوش به حال غنچه‌های نيمه‌باز<br />خوش به حال دختر ميخک که می‌خندد به ناز<br />خوش به حال جام لبريز از شراب<br />خوش به حال آفتاب<br />ای دل من گرچه در اين روزگار<br />جامه رنگين نمی‌پوشی به کام<br />باده رنگين نمی‌‌بينی به جام<br />نقل و سبزه در ميان سفره نيست<br />جامت از آن می که می‌‌بايد تهی است<br />ای دريغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسيم<br />ای دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب<br />ای دريغ از ما اگر کامی نگيريم از بهار<br />گر نکوبی شيشه غم را به سنگ<br />هفت رنگش می‌شود هفتاد رنگ<br /><br />فريدون مشيری<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-111073193915392260?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1110159181218890972005-03-06T20:32:00.000-05:002005-03-06T20:34:23.473-05:00<b>رستم، سهراب، تهمينه، کانادا</b><br />سهراب می‌خواهد برود. تهمينه می‌خواهد برود. رستم می‌خواهد برود. سهراب در ايران شاد نيست. تهمينه به خاطر آينده پسرش می‌خواهد برود. رستم احساس خفقان می‌کند، ناسلامتی او يک پهلوان است و برای در بند بودن آفريده نشده.<br />تهمينه: کجا برويم؟<br />سهراب: کانادا.<br />تهمينه: آنجا شاد خواهيم بود؟<br />من: نمی‌دانم!<br />رستم: می‌دانی چقدر هزينه و زمان می‌برد؟<br />من: هر چيز بهايی دارد.<br />تهمينه: آيا اين بهای خوشبختی است؟<br />من: نه، خوشبختی در درون تو است. البته بخت هم بی‌تاثير نيست. <br />سهراب: آيا پس از مهاجرت آسوده خواهيم بود؟<br />من: نه، مهاجرت آغاز يک مبارزه است.<br />سهراب: ما از مبارزه نمی‌ترسيم. ما پهلوان و پهلوان‌زاده‌ايم. <br />من: پس سرزمينت چه می‌شود؟ زادگاهت؟<br />سهراب: نمی‌دانم!<br />من: چه کسی می‌داند؟ اگر شما پهلوان‌ها ندانيد، چه کسی می‌داند؟<br />رستم: قرار نيست تمام بار اين سرزمين را ما به تنهايی به دوش بکشيم. ما هم انسانيم. ما هم حق خوب زندگی کردن داريم. سهراب هم مانند هر جوان ديگری دلش می‌خواهد شادی کند، مهر بورزد و دنیا را ببیند.<br />من: شايد حق با شما باشد.<br />رستم: فرم‌های مهاجرت را از کجا می‌توانم تهيه کنم؟<br />تهمينه: دلم برای مادرم تنگ خواهد شد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-111015918121889097?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1109615165433757722005-02-28T13:12:00.000-05:002005-03-03T23:45:05.916-05:00<strong>دخترک، آرزوی آبنباتی و پيرزن</strong><br />دخترک يک آرزو داشت. يک آرزوی خيلی قشنگ. يک رويای رنگارنگ. آرزوی يک دنيای خوشمزه، يک دنيای آبنباتی. همه از آرزوی دخترک خبر داشتند ولی می‌گفتند که اين فقط يک روياست. دست يافتنی نيست و رسيدن بهش امکان‌پذیر نيست. دخترک از این حرفها خوشش نمی‌آمد. می‌دانست که اين آرزو ماورای يک روياست. می‌دانست که دست يافتنيه ولی نمی‌دانست چطوری بايد بهش برسه.<br />خلاصه هيچکس کمکش نکرد تا به اين رويا برسه. شايد چون کسی باورش نداشت. حتی وقتی دخترک خودش می‌خواست تلاش کنه، جلوشو می‌گرفتند. بهش می‌گفتند: واقع بين باش.<br />دخترک بزرگ شد باز هم هميشه و هر روز به رويايش فکر می‌کرد. افسوس می‌خورد که دوران کودکيش را بدون رسيدن به آرزويش سپری کرده است. تمام جوانيش را در حسرت دنيای آبنباتی سپری کرد و غصه خورد. ازدواج کرد و صاحب دخترکی شد که او هم برای خودش روياهای آبنباتی داشت. ولی اين دخترک کوچولو مانند مادرش اسير نه گفتن‌های ديگران نشد. آنقدر جستجو و تلاش کرد تا پا به سرزمين آبنباتی گذاشت. وقتی ديگر بزرگ شده بود، يک روز دست مادرش را گرفت و گفت: .مامان می‌خواهم ببرمت به سرزمين روياهايت. پيرزن ديگه از شادی سر از پا نمی‌شناخت. دست دخترش را گرفت و رفت به سرزمين آبنبات‌ها. ولی خيلی زود فهميد که ديگر آبنبات دوست ندارد. شيرينی آن دلش را می‌زد. فکر کرد شايد از اول آبنبات دوست نداشته و بيخودی همه عمرش را در حسرت اين سرزمين گذرانده. کاش به جای اينکه هميشه در حسرت گذشته و غصه آينده به سر می‌‌برد، قدر لحظه را ‌دانسته بود.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-110961516543375772?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1108351942275556052005-02-13T22:28:00.000-05:002005-02-22T08:50:46.470-05:00<strong>مهمانی</strong><br />گرد میزی نشسته‌اند و گفتگو می‌کنند. فرهاد سیگار می‌کشد. نسترن پرتقال پوست می‌گیرد. آرش با آب و تاب روایت می‌کند که چه بر سر خودرو تازه‌اش آمده. چگونگی تصادف، بی‌مسوولیتی راننده مقابل و ضعف قانون. بهار با تاسف سر تکان می‌دهد. فرشید روی میز فال ورق می‌گیرد. کارت‌ها را می‌چیند و جمع می‌کند و باز از نو می‌چیند. فرهاد دود سیگارش را با حالتی عصبی بیرون می‌دهد. می‌گوید این وضعیت درست بشو نیست. یادآوری می‌کند که مشکل ترافیک و آلودگی هوای تهران هیچ راه چاره‌ای ندارد. فرشید همچنان که کارت‌ها را روی میز می‌‌چیند، می‌اندیشد.<em> چرا حتما راه چاره‌ای دارد. همان چاره‌هایی که در شهرهای بزرگ و متمدن دنیا بکار می‌برند و تا حد ممکن جلوی هرج و مرج را می‌گیرند. باید هشیارانه‌تر به این مساله نگاه کرد و چاره‌ها را پیدا کرد.</em>بهار میگوید: کاش فقط مساله رانندگی و ترافیک بود. مردم خودخواه شده‌اند. دیروز توی صف اتوبوس یکی برای اینکه بتواند زودتر سوار شود، آنچنان مرا هل داد که زمین خوردم. هنوز هم آرنجم درد می‌کند. وقتی به او اعتراض کردم، با سخنان رکیک جوابم را داد!<br />فرشید همین طور که کارت‌ها را جمع می‌کند فکر می‌کند.<em> بله مساله پیچیده‌تر شده. مردم نسبت به گذشته خودخواه‌تر شده‌اند. من ها اهمیت بیشتری پیدا کرده‌اند. احترام کم شده. احترام به عنوان یک رفتار اجتماعی کم‌کم از بین می‌رود. احترام فقط در روابط کوچک مفهوم دارد، ولی چاره چیست؟ شاید بهتر باشد کودکان را از سنین کودکستان با رفتارهای اجتماعی آشنا کرد و احترام اجتماعی را به آنها یاد داد</em>.<br />فرهاد شروع به سخن گفتن کرد. ناشاد بود که چرا او به عنوان یک فرد تحصیل‌کرده و متخصص در این جامعه، دستمزدی چنین ناچیز دریافت می‌کند که برای تهیه مخارج ازدواج خودش دچار مشکل است.<br />فرشید باز کارت‌ها را جمع می کند و به چراهای فرهاد می‌اندیشد. <em>چرا برادرم که این همه تلاش می کند، باز نمی‌تواند نتیجه خشنود کننده‌ای بگیرد؟</em><br />نسترن می‌گويد: برو خدا رو شکر کن. تو که زندگی‌ات خوب است. اين همه مردم که به خاطر مشکلات مالی به فساد اجتماعی کشيده می‌شوند چی؟ دختران کم‌سن و سال، پليس‌های رشوه‌گير و ...<br />فرشيد باز کارت‌ها را می‌چيند. واقعا فال نمی‌گيرد، تنها با چيدن و جمع‌کردن کارت‌ها روی مساله تمرکز می‌کند. احساس می‌کند مغزش سوت می‌کشد. چرا، چرا، چرا؟ همه صورت مساله طرح می‌کنند و دوست دارند صورت مساله را پيچيده‌تر کنند اما حتی يک نفر به يک راه چاره فکر نمی‌کند. باز می‌انديشد. <em>مساله خيلی پيچيده شده. ياد حرف استاد رياضياتش می‌افتد. بايد مساله را به بخش‌های کوچکتر شکاند. </em><br />دير وقت است. مهمان‌ها خدانگهدار می‌گويند و می‌روند. فرهاد نگاه سرزنش‌باری به برادرش می‌کند و می‌گويد: تو هم فقط فال بگير! تمام مدت يک کلمه حرف نزدی! يعنی تو هيچ عقيده‌ای نداری؟<br />فرشيد سرش را بلند می‌کند. کارت‌ها را به هم می‌ريزد و می‌گويد: من به جای اينکه که صورت مساله را بزرگ و بزرگتر کنم، به راه‌چاره‌ها می‌انديشم. نمی‌خواهم تمام مساله به اين بزرگی را به تنهايی حل کنم اما می‌توانم فقط برای يک بخش آن چاره بيانديشم. <br />فرهاد خسته است. حوصله بحث ندارد. فکر می‌کند طرح مساله به مراتب ساده‌تر از حل‌کردن مساله است. شب بخير می‌گويد و به اتاقش می‌رود. فرشيد همچنان پشت ميز نشسته است. تا نيمه‌های شب کارت‌ها را روی ميز می‌چيند و جمع می‌کند.<em></em><em></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-110835194227555605?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1108135771672772282005-02-11T10:29:00.000-05:002005-02-12T10:12:23.166-05:00<b>موسيو گی</b><br />سالها پيش در ايران در شرکتی کار برنامه‌نويسی می‌کردم. در پی يک ماموريت اداری برای برپاسازی يک سامانه‌ی نرم‌افزاری سفری دو ماهه به سوييس داشتم. اين دو ماه را در شهر لوزان که در بخش فرانسه‌زبان سوييس است سپری کردم. نخستين باری بود که با مردم فرانسه‌زبان برخورد داشتم. زبان فرانسه برايم گوش‌نواز و زيبا آمد و چند واژه نيز ياد گرفتم.<br />در بازگشت به ايران با کمک چند تن از دوستان که با زبان فرانسه آشنايی داشتند يک آموزگار برای يادگيری زبان فرانسه پيدا کردم. نخست موسيو گی آموزگار زبان فرانسه من بود ولی پس از چند ماه يکی از دوستان خوبم شد. پيرمردی سرزنده و دوست داشتنی و خوش صحبت که گيرايی ويژه‌ای داشت.<br />پس از آشنايی و دوستيم با ميشولک او را هم با موسيو آشنا کردم. بسيار زود ميشولک نيز دريافت که اين مرد يک پديده است و يادگيری زبان فرانسه را پيش او آغاز کرد.<br />پاسخ دادن به این پرسش که موسيو گی کجايی است چندان آسان نيست! او از فرانسه‌تبارهايی است که در لبنان زندگی می‌کرده‌اند. لبنان آن زمان مستعمره کشور فرانسه بود. پس از استقلال لبنان او به همراه خانواده و خويشاوندانش آن کشور را ترک و به ايران که به گفته‌ی خودش آن زمان يکی از کشورهای پيشرفته‌ی خاورميانه بود مهاجرت کردند! پس از چند دهه زندگی در ايران آنچنان شيفته‌ی ايران و ايرانيان شده که نمی‌خواهد هيچ جای ديگری جز ايران زندگی کند. پيش از انقلاب آموزگار مدرسه سن‌لويی بوده و پس از انقلاب و بسته شده مدرسه، آموزش زبان فرانسه در منزلش را آغاز کرده است.<br />موسيو گی فارسی را به خوبی و روانی صحبت می‌کند. او دو پسر دارد که پسر بزرگش به فرانسه مهاجرت کرده و همانجا ازدواج کرده و زندگی می‌کند. پسر دومش دچار ناتوانی ذهنی است. گويا همسرش در هنگام بارداری بيماری سرخچه گرفته بود. همسرش که او ديوانه‌وار دوستش داشت چند سال پيش از آشنايی ما از بيماری سرطان درگذشته بود. اکنون او با پسر دومش زندگی می‌کند و زندگی‌اش را همچنان با آموزش زبان فرانسه در منزل می‌چرخاند.<br />موسيو گاهی برای ديدن پسر و عروس و نوه‌هايش که بسيار دوستشان دارد و عکس‌هايشان همه ديوارهای خانه‌اش را پر کرده به فرانسه سفر می‌کند. او هيچگاه بيش از چند هفته آنجا نمی‌ماند و هنگامی که روزی پس از بازگشت از فرانسه پرسيدم که چرا بيشتر نمانده گفت: "دیگه داشتم خسته می‌شدم. هیچ کجا خونه‌ی خود آدم نمی‌شه".<br />هنوز پس از چند سال زندگی در خارج هر دويمان به يادش هستيم و هر سال برای شادباش گويی سال نو و کريسمس به او زنگ می‌زنيم.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-110813577167277228?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1107972599613057062005-02-09T13:09:00.000-05:002005-02-09T14:32:54.786-05:00<b>خوشبختانه بازی همچنان صفر بر صفر است!</b> <br />بازی فوتبال ايران و بحرين را در اينترنت دنبال می‌کردم. در جايی گزارشگر بازی جمله‌ی بالا را به زبان آورد. <br />بازی دو تيم را نتوانستم ببينم. نمی‌دانم برداشتم از جمله‌ی بالا باید بازی بد تيم کشورمان باشد يا بازی خوب تيم بحرين!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-110797259961305706?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1107543404673415162005-02-04T13:56:00.000-05:002005-02-04T14:12:34.403-05:00<b>يک پرسش</b> <br /> <br />جمعی از مردم فکر می‌کنند که خيلی از لغات عربی کاملا در زبان فارسی جا افتاده‌اند. آنها معتقدند که بعد از اين همه سال استفاده از لغاتی مثل عشق، رئيس، صعب‌العلاج، صعب‌العبور و سريع‌السير تبديل آنها به لغات مهر، فرنشين، سخت‌درمان، سخت‌گذر و تيزرو غيرممکن است. در جواب اين عده بايد گفت: <br />- اولا چنانچه سابقه‌ی تبديل لغات عربی به فارسی را مشاهده کنيم متوجه می‌شويم که اين عمل قبلا هم به وقوع پيوسته است. لغاتی مثل ماهواره، بخش‌پذير، دستگاه گوارش، دانش آموخته و رشته کوه به نحو احسن جای لغات قمر مصنوعی، قابل قسمت، جهاز هاضمه، فارغ‌التحصيل و سلسله جبال را گرفته‌اند. <br />- دومـا با اصـرار در استـفاده عمـومی لغات فارسی و سـعی بيشتر می‌توان به اين لغات جـديـد عـادت کرده و از آنها استـفاده کرد. <br />- سوما وظيفه‌ی معلمين و مسئولين است تا به محصلين استفاده از لغات فارسی را تذکر دهند تا محصلين از طفوليت به لغات جديد عادت کنند. <br /> <br /><p align="center">* * *</p>گروهی از مردم می‌انديشند که بسياری از واژه‌های تازی به تمامی در زبان پارسی جا افتاده‌اند. آنها باور دارند که پس از اين همه سال بکار بردن واژه‌هايی مانند عشق، رئيس، صعب‌العلاج، صعب‌العبور و سريع‌السير جايگزينی آنها با واژه‌های مهر، فرنشين، سخت‌درمان، سخت‌گذر و تيزرو نشدنی است. در پاسخ اين گروه بايد گفت: <br />- نخست اينکه چنانچه به پيشينه‌ی جايگزينی واژه‌های تازی با پارسی بنگريم درمی‌يابيم که اين کار در گذشته نيز روی داده است. واژه‌هايی همچون ماهواره، بخش‌پذير، دستگاه گوارش، دانش آموخته و رشته کوه به خوبی جای واژه‌های قمر مصنوعی، قابل قسمت، جهاز هاضمه، فارغ‌التحصيل و سلسله جبال را گرفته‌اند. <br />- دوم اينکه با پافشاری در بکار بردن همگانی واژه‌های پارسی و کوشش بيشتر می‌توان به اين واژه‌های تازه خو گرفت و آنها را بکار برد. <br />- سوم اينکه بر آموزگاران و دست‌اندرکاران است تا به دانش‌آموزان بکار بردن واژه‌های پارسی را گوشزد کنند تا دانش‌آموزان از کودکی به واژه‌های تازه خو بگيرند. <br /> <br /><p align="center">* * *</p>کدام يک را می‌پسنديد؟ آیا نوشته‌ی دوم که واژه‌های تازی در آن بکار نرفته نارسا یا به گوش سنگین است؟ آیا بهتر نيست زبان پارسی را پاس بداريم؟<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-110754340467341516?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1106539940872596652005-01-23T23:12:00.000-05:002005-01-23T23:14:48.520-05:00بامداد ديروز ناگزير شدم فاصله‌ی کوتاهی را پياده راه بروم. نزديک به هفت دقيقه طول کشيد. سرمای هوا ۳۴- درجه بود (۲۳- درجه همراه با سوز). تا در اين شرايط نبوده باشيد نمی‌توانيد ارزيابی کنيد که چه اندازه سرد بود! هنگامی که از اتوبوس پياده شدم چند ثانيه (تنها چند ثانيه!) طول کشيد تا کلاه پشمی کلفتم را سرم کنم و شال گردنم را دور صورتم بپيچم. همين چند ثانيه کافی بود تا دست‌هايم که هنوز بی دستکش بود مور مور و بی‌حس شوند! به تندی دستکش‌هايم را دستم کردم و دستم را در جيب کاپشنم فرو کردم. گام‌هايم را تند کرده بودم که هر چه زودتر به مقصد برسم. به چهارراهی نزديک می‌شدم. چراغ عابر پياده سمت من سبز بود. هوا آنچنان سرد بود که خدا خدا کردم چراغ تا رسيدن من سبز بماند تا ناچار نشوم ده‌، بيست ثانيه بيشتر در خيابان باشم. با اينکه شلوار جين کلفتی به پا داشتم پاهايم داشت يخ می‌زد. انگشتان پايم توی چکمه گز گز می‌کردند. ران‌هايم مور مور می‌شدند و وقتی رويشان دست کشيدم دردناک شده بودند و حس ناخوشايندی داشتند. هنگامی که در آخر پس از هفت دقيقه پياده‌روی به يک جای گرم رسيدم بخشی از شال گردن که در برابر بينی‌ام بود از بخار نفسم يخ زده بود و سفيد شده بود! نزديک به يک ربع طول کشيد تا دوباره گرم شوم که اين روند گرم شدن همراه با تبديل بينی‌ام به ناودان در هنگام باريدن باران بود! همان چند ثانيه‌ای که دستم بی‌دستکش مانده بود باعث شد که پوست دستم خشک و ترک ترک شود. <br />خوشحالم که هر روز ناچار نيستم پای پياده توی اين سرما راه بروم!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-110653994087259665?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1106170456825982342005-01-19T16:34:00.000-05:002005-01-19T16:34:16.826-05:00چند روز پيش با همکاران در مورد انتقال صنعت نرم‌افزار از آمريکای شمالی به کشورهای چين و هند صحبت می‌کردم. بسياری از شرکتهای بزرگ آمريکای شمالی کوشش می‌کنند تا بخش توليد نرم‌افزار را به کشورهايی مانند هند و چين منتقل کنند تا بتوانند از نيروی کار ارزانتر بهره‌مند شوند. در اين ميان رقابت گسترده‌ای بين دو کشور چين و هند برای ربودن بازار نرم‌افزار وجود دارد. يکی از همکاران چينی معتقد بود که هند به اين سبب بر چين برتری دارد که در هند همه به راحتی به زبان انگليسی صحبت می‌کنند. اين باعث می‌شود شرکتهای آمريکای شمالی تمايل بيشتری برای ايجاد شعبه جديد در هند داشته باشند تا چين که مردم تسلط خوبی به زبان انگليسی ندارند. حالا دولت چين برنامه جديدی را ترتيب داده تا کودکان از سنين کودکستان شروع به آموختن زبان انگليسی کنند. آنها معلمهای انگليسی‌زبان را با دستمزدهای بالا از آمريکا و کانادا استخدام می‌کنند تا در مقطع کودکستان به کودکان زبان انگليسی تدريس کنند. اين برنامه‌ی درازمدتی است تا در آينده بتوانند در رقابت بر کشورهايی همانند هند پيشی بگيرند. <br />دلم می‌سوزد از اينکه کشور ايران با اين پتانسيل بالا، اين همه نيروی تحصيل‌کرده، متخصص و باهوش هيچ سهمی در اين رقابت ندارد. به جرات می‌توانم بگويم يک ايرانی پس از دو سال آموختن جدی زبان انگليسی خيلی بهتر از يک چينی پس از ده سال آموختن اين زبان می‌تواند انگليسی صحبت کند. واقعا دلم می‌سوزد!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-110617045682598234?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>ميشولکnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3797599.post-1104509212971662492004-12-31T11:02:00.000-05:002004-12-31T11:11:50.073-05:00<strong>فرا رسيدن سال نوی ميلادی را به همه‌ی دوستان گرامی شادباش می‌گويم</strong>. <br />راستی تا حالا توجه کردين که سال نوی ميلادی بسته به هر منطقه‌ی زمانی در کشورهای مختلف با فاصله‌های چندين و چند ساعته آغاز می‌شود ولی سال نوی ايرانی در همه جای دنيا در يک لحظه آغاز می‌شود!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3797599-110450921297166249?l=yadegari.blogspot.com' alt='' /></div>خنگ خداnoreply@blogger.com